#قسمت_54📣📣 دلم واقعا براي بتول ميسوخت، ميدونستم محمد علي از دستم خيلي ناراحت ميشه، اما نميتونستم اشكاي جميله و بتول رو ببينم، كمي كه گذشت بتول آروم شدوبهم گفت راستي چن وقتته آبجب؟ گفتم تو پنج ماهم . برام دعاي خيري كردو گفت انشالله كه سلامت بزايي، از چشمات معلومه كه پسره بچه ات ،براش هندونه قاچ كردم و بردم، بدون تعارف و رودربايستي فورا هندونش و خورد و اينقد با ولع ميخورد كه آب هندونه از دهنش راه افتاد، خودم ووسرگرم كردم به كاراي خونه تا بابچه هاش راحت باشه،بتول هم جوادو جميله و عارف و نشونده بود كنارش و براشون شعو ميخوند و سرشون و گرم ميكرد. جارو دستي و برداشتم و رفتم اتاق و جارو كنم ، به آني نشده خودش و رسوند بمن ، چادرشو گره زد به كمرش و جارو رو با زور از من گرفت. گفت بده بمن :برات جارو ميكنم. هرچقد سعي كردم كه نذارم. حريفش نشدم . كارش كه تموم شد گفت آبجي توروخدا كار ديگه ايي هم داري بگو، با شرمندگي گفتم ، به خدا خجالتم دادي، تو اومدي اينجا بچه هاتو ببيني ، چرا اينكار و كردي ؟ بتول كه انگار حرفمو نشنيده بود گفت رخت چرك اگه داري بده بشورم. گفتم نه ، من چي ميگم تو چي ميگي بگير بشين پيش بچه هات ،بتول دستمو گرفت و گفت يه چيزي ميگم توروخدا نه نگو، بذار جاي ليلا من بيام كاراتو كنم، ماتم برد از حرفش.دوباره گفت دلم نميخواد به كسي رو بزنم اما چاره ايي ندارم. من الان پيش ننه ام هستم كه خودش محتاج يه لقمه نونيه كه داداشم ميذارن جلوش، سخت ميگذره بهم آبجي ، من كه دارم ميرم خونه ي غريبه ها رختشويي و كلفتي ميكنم، خب چه اشكالي داره كه تو هم بهم نوني برسوني، ثواب داره بخدا. بهش نگاه كردم انگار باورم نميشد حرفاش، خودش معني نگاهمو فهميدو گفت، ممدعلي منو كون لخت انداخت بيرون، حتي لباس هام هم پاره كرد و انداخت تو كوچه، اين لباس هايي هم كه تنمه رو درو همسايه دلشون سوخته داده بمن، بعد بغض كرد و زد زير گريه گفت خيلي بدبختم آبجي، خيلي ! دلم براش كباب شد، دستشو گرفتم و گفتم گريه نكن، توروخدا، باورم نميشه آقا ممدعلي همچين آدمي باشه ؟ گفت شايد باتو خوب و مهربونه، ولي به من خيلي بد كرد، وگرنه من داشتم تو خونه ي خودم خانمي ميكردم بالا سر بچه هام بودم. لقمه ي چرب و نرمم هميشه تو سفره ام بود. تو ميدوني من چن وقته جز اشگنه و تخم مرغ غذايي ديگه ايي نخوردم📣📣 بتول با گريه ادامه داد: ميدوني چن وقته دلم يه ، پلويي چيزي ميخواد ؟ اينارو نميگم كه فكر كني زن شيكمويي هستما به خدا نه، ميخوام بهت بگم اين مرد چطور منو خوار و ذليل كرد، من كسي بودم كه رختاي كهنه هامو ميدادم به فقير. حالا خودم كهنه پوش مردم شدم، اشك منم دراومد گفتم خواهر غصه نخور تورو خدا، درست ميشه ، بعد بدو بدو رفتم و يكي دوتا از لباس ها مو آوردم براش و گفتم اگه بدت نمياد اينارو ببر بپوش، گفت و ا چرا بدم بياد؟ ميذارم رو چشمام! دستتم درد نكنه، چن لحظه بعد از جا پاشد و گفت من برم تا مردت نيومده و دعوات نكرده، راستي آبجي كي بيام رختارو بشورم،؟ فردا خوبه؟ دلم ميخواست بهش كمك كنم گفتم نميخواد بيايي. اما صبر كن برم برات يه پولي بيارم ، پيشت باشه، دستمو گرفت و گفت به جوون بچه هام اگه بگيرم. من كه صدقه بگير نيستم آبجي! دلم ميخواد كار كنم ، كه پولش حلال باشه. اگه بذاري بيام ها دلم و شاد كردي، ناچار گفتم باشه بيا فردا ، خنديدو رومو بوسيد و گفت الهي دورت بگردم . خدا عوضش و بهت بده، و بعد راهشو كشيد رفت. دوباره دلشوره امونم و بريد. نميتونستم به ممد علي نگم ، اونروز محمد علي طبق معمول شاد و شنگول اومد خونه، خربزه ي درشتي هم تو دستش بود. بمن گفت بيا برات خربزه خريدم ، بخور بچه ات قشنگ بشه! ازحرفايي كه شنيده بودم از بتول خيلي ناراحت بودم، باورم نميشد كه ممد علي اينقد بي رحم باشه، آروم گفتم باشه دستت درد نكنه، متوجه ي حالم شد، من گرفت تو بغلش و دستشو گذاشت زير چونه ام ، و گفت ببينم تورو! چته! چرا ناراحتي؟ نفهميدم چه جوري اشكام يهو ريختن تو صورتم، محمد علي گفت چيشده دختر دبنال ببينم، كسي چيزيش شده!گفتم نه آقا ! همه خوبن، گفت پس چرا گريه ميكني؟ بچه ها حواسشون به مابود گفتم بذار سفره رو بندازم بعد ناهار برات تعريف ميكنم، سفره رو انداختم، يه تغار بزرگ آبدوغ خيار درست كرده بودم با كوكوسبزي هايي كه اززشب قبل مونده بود، ممدعلي و بچه ها غذاهاشون با اشتها خوردن ، اما من تو فكر اين بودم چطوري از ممد علي بخوام كه راضي شه بتول بياد خونمون و كار كنه! آخر سر فكري به سرم زد، رگ خوابش محمد علي تو شكم و تو رختخوابش بود