#قسمت_49❤️❤️:📣📣 گفتم باشه  چشم .  به روم خنديدو گفت  عصري هم ميبرمتون بازارچه براتون خريدكنم،  چن روزه ديگه عيده. بچه ها لباس نو ندارن، خجالت و گذاشتم  كنار و دور از چشم بچه ها  بوسه ايي گذاشتم رو گونه اش . مستانه خنديد و جاي بوسمو پاك كردو  گفت اي پدر سوخته، توهم خوب بلدي ، ها،  از مهربوني اش خوشم ميومد،  عصر دست بچه هارو گرفتيم و رفتيم براي هر كدوم يه دست لباس خريديم، پرده براي  اتاق بالا خريدم  تا بدم ليلا بدوزه،  دلم با ديدن پيرهن  هاي پيرچيني كه  هم اندازه ي توران بودن  خيلي گرفت،  دستي زدم به  چين هاي  زياد  لباس و  با ناراحتي  نگاهش كردم ،، محمد علي گفت  واسه كي ميخوايي، ؟  توران، ؟  نگاهش كردم ،  فوري گفت خب بخر، براش.  و بعد دست كرد جيبشو با دست و دلبازي پول پيرهن توران و داد،  كلي  دور زديم تو بازارچه و  خريد كرديم،  براي من ،روغن و  سرمه و  پيرهن  خريد ، يه چرخ دستي  سربازاچه  جيگروكباب ميفروخت، بوي  دود كباب و جيگر اشتها مون و باز كرد.  محمد علي  برامون  از همون چرخي جيگر وكباب خريد با چن  ليوان دوغ  با اينكه هوا سرد  بود اما حسابي  چسبيد و ،  اون شب شام به دهنم  خيلي مزه  كرد ،  رو كردم به محمد علي و گفتم آقا ممد علي  دستت درد نكنه به روم  خنديدو گفت نوش جونت  دختر دهاتي،  برخلاف ديشب از حرفش ناراحت نشدم  و زدم زير خنده، ميشد گفت روزاي خوش تو زندگيم شروع شده بود، بچه  هاي محمد علي رو مثل عارف خودم دوست داشتم،  اونا  هم منو مثل مادر خودشو ن  ميدونستن، جميله  بي هوا صورتمو ميبوسدو  هرجا ميرفتم  دنبالم ميومد و مامان وجي  مامان وجي از دهنش  نمي افتاد. كاراي خونه تكوني  رو تند تند انجام ميدادم  اون خونه ي كثيف  همه جاش برق افتاده بود، محمد علي كه  ميديد  هرروز كه مياد  خونه  من دارم تو  حياط ،ملحفه و لباس ميشورم  بهم غر ميزد و ميگفت :نه به اون  زنيكه نه به تو ، بسه چقد ميسابي؟ جاي اينكارا  بيا تو اتاق  برات  كمانچه ، بزنم  ببين دنيا چه خبره،  ميگفتم  عيد نزديكه  بذار همه جا تميز باشه، وقت واسه كمونچه زدن هميشه  وقت هست، عيده مهمون مياد ، بايد سرو زندگي تميز باشه، سري  تكون  ميدادو ميرفت  تو اتاق و  چن دقيقه بعد صداي سازش  اتاقو  برميداشت،  منم با  روحيه اي سرخوش و سرحال  كارامو  ميكردم،محمد علي  راست ميگفت  زن هاي محل  يه جور خاصي نگاهم ميكردن،  ليلا ميگفت  نميدوني چقد پشت سرت حرف ميزنن همه،📣📣 همه ميگن  خوش به فلان جاي اين زنه كه شوهرش اينجوري هواشو داره، ناراحت شدم و به ليلا  گفتم :من كه با كسي كار ندارم. سرم تو لاك خودمه،  ليلا  گفت  از حسوديه خب،  نميتونن  ببينن هر روز بقچه ي حمومت دستته و حوله ات  رو بنده، نميتونن ببينن هر روزي بوي غذات كوچه رو برميداره،  اينهمه بچه هاي اين محل تراخم و  كچلي دارن ، بچه هاي تو مثل دسته گل  ميمونن،  مواظب باش چشمت نزنن،  دلم از حرفاش خالي شد،  شايدحق با ليلا بود  تو اون محل اكثرا آدماي ضعيفي  زندگي ميكردن. كه هفته به هفته شايد غذاي  درست و حسابي نميخوردن و  اما تو خونه ي ما هر روز صبح گوشت لخم تازه،  يا مرغ خروس  كشتار همون روز. ميومد تو خونه مون و  كيسه هاي برنج و  قند وچايي هم فراوون بود. بيشتروقتا غذا زيادتر درست ميكردم و  يه بشقاب  سرپر غذا ميدادم  دم خونه ي ليلا،  به گفته ي خودش عاشق دستپختم بود وميگفت تو آب خالي  هم  بجوشوني خوشمزه ميشه .محمد علي براي عيدمون  شيريني  نخودچي و  آبنبات خريد و با كلي تخمه و توت و گردو و مويز.  عيد سال هزار وسيصدو سي و يك بود،  روزاول عيد  لباس نو هامون تنمون كرديم و رفتيم ديدن ننه.  توران با ديدنمون  ازذوقش بالا پايين  ميپريد، محمد علي پيرهنشو داد و بهش گفت اينم عيدي تو.  ننه با خوشحالي نگاهمون كردو گفت  خدا خيرت بده پسرم،  ننه  واسه ناهار رشته پلو درست  كرد.  كمي بعد حسن اينا  از راه رسيدن، دلم شور زد.ميترسيدم چيزي  بگه به محمد علي بربخوره، محمدعلي  خيلي معمولي سلام و احوالپرسي كرد با حسن. اما حسن  محلش نداد.  زينب  خيره شده بود به محمد علي و معلوم بود از  ديدن شوهري كه گيرمن اومده بود حسابي جا خورده.  محمد علي كه مشخص بود حوصلش سررفته  از اتاق رفت بيرون و  گفت من برم خونه ي حاج خانوم  عيد ديدني،  يهو ترس برم  داشت كه مبادا  حاج خانوم حرفي از آقا مرتضي بزنه،  براي همين باهاش رفتم  تو اتاق حاج خانوم.  از ديدنمون  كلي خوشحال شد و برامون نقل آورد  بهمون تعارف زد.  محمد علي گفت  پسرت  كجاست ؟  نيومده بهت سر بزنه؟  پيرزن  با لحن  غمگيني گفت  نه ننه،  نيومده،  فوري حرف و  عوض كردم ،كمي بعد گفتم آقا ممدعلي بريم كه  ننه( زن صاحبخونه)  استراحت كنه. از اتاقش كه اومديم بيرون.