میتوان گفت مشهورترین و رایج‌ترین آواز لکی مور است. آوازی بدون ساز که محصول لحظه های دلگیر و تامل در این جهان گذران است. پروفسور حمزه ای درباره این آواز میگوید: مور پدیده ای شگفت انگیز است. بی گمان یکی از شگفت انگیزترین ملودی‌های جهان که هنوز ناشناخته مانده است همان مور است. مور نغمه غم، نوای سوگ و آهنگ درد هستی ونیستی است. مور موسیقی ماندن و رفتن است، موسیقی زمانی که دیگر همه چیز گذشته و دیگر کسی و چیزی به جا نمانده تا شعر همدمی برایش خوانده شود . مور آوازی برای رفته ای است که دیگر باز نمیگردد. روشن است چنین نغمه ای بسیار کهن و باستانی است چرا که شکل و نواهای آن چنان آغازین هستند که رنگ و بوی هزاره ای بسیاری را تراوش میکنند. میتوان گمان برد که این قوم کهنسال میباید تجربه های دردناک بسیاری در درازای تاریخ کرده باشد که همچنان احساس دردناک خود را در لابه لای چنین ملودی هایی فریاد میزنند.#پنج_شنبه_ها_با_آوای_باستانی_مردمان_لکستانکانال تلگرامی گلونی🌹🌹🌹🌹@Golvani_lak