ادغام مجتمع‌های آموزش عالی در دانشگاه‌های مرکز استان؛ شمشیر دولبه‌ی اعتبارات ⚖️الحاق مجتمع‌ آموزش عا

ادغام مجتمع‌های آموزش عالی در دانشگاه‌های مرکز استان؛ شمشیر دولبه‌ی اعتبارات ⚖️الحاق مجتمع‌ آموزش عالی گناباد به دانشگاه‌ فردوسی، با ابهاماتی در خصوص آینده‌ی «بودجه و اعتبارات» همراه است. 💸در این یادداشت، پیامدهای احتمالی این تغییر ساختار را بررسی می‌کنیم.فرصت‌های پیش‌رو 📈این ادغام با اتصال مجتمع به ردیف‌های بودجه‌ای کلان، امکان بهره‌مندی از اعتبارات ملی (عمرانی، تجهیزاتی و پژوهشی) را فراهم می‌کند که البته تجربیات گذشته در این خصوص راهگشا خواهد بود. علاوه بر این، ورود به سیستم یکپارچه‌ی دانشگاه مادر باعث انضباط مالی و شفافیت در فرآیند ثبت تعهدات شده و در زمان بحران‌های مالی یا تاخیر تخصیص‌های دولتی، نقدینگی دانشگاه بزرگ‌تر احتمالاً به عنوان چتر حمایتی مجتمع عمل خواهد کرد. 🛡️چالش‌ها و تهدیدها ⚠️در مقابل، بزرگترین قربانیِ این تغییر، چابکی و استقلال مالی مجتمع آموزشی شهرستان است. الزام به عبور اعتبارات از گلوگاه «کمیته تخصیص» دانشگاه مادر، غالباً به دلیل نگاه مرکزگرا، پروژه‌های شهرستانی را به انتهای صف بودجه می‌راند. همچنین، خطر انتقال درآمدهای اختصاصی محلی و کمک‌های خیّرین بومی به حساب‌های متمرکز استان وجود دارد که این امر انگیزه مشارکت و توسعه منطقه‌ای را به شدت کاهش می‌دهد. 📉جمع‌بندی 🎯پذیرش این ساختار، در واقع تقابل «بقا در برابر توسعه» است؛ برای مجموعه‌های درگیرِ کسری بودجه یک نجات مالی، و برای مجتمع‌های پویا و درآمدزا یک ترمز بوروکراتیک محسوب می‌شود. موفقیت احتمالی این الگو تنها در صورتی تضمین می‌شود که در تفاهم‌نامه‌ی الحاق، «استقلال نسبی مالی» و «حفظ کامل درآمدهای اختصاصی شهرستان» به صورت حقوقی و قطعی لحاظ شده باشد که البته امر راحت و سهل الوصولی نمی باشد. 📝 دری، مدیر بودجه دانشگاه علوم پزشکی گناباد @gonagram |gonabad.ir