🔹کودکی .... شعر : احمد نصرتی ( گنابادی )🔸 ترانه : هوش مصنوعیکاش بَرمی‌گَشتم به باغِ کودکیمثل یک سک

🔹کودکی .... شعر : احمد نصرتی ( گنابادی )🔸 ترانه : هوش مصنوعیکاش بَرمی‌گَشتم به باغِ کودکیمثل یک سکه، درونِ قلکیکودکی یک کوچه باغ شاد بودخنده بود آواز بود فریاد بودبر لبِ جو می‌نِشَستم، پا در آببا صدایِ باد، می‌رَفتم به خوابجمعه  بود و خنده ‌بود و دوستانتیله بود و توپ بود و آسمانشِیطَنت ها در کلاس و مدرسهترسِ خط کش  پای درس هِندِسهقهر و آشتی ، آبتنی در جوی آب لذت و بازی ، پریدن با طنابشوق عکس دسته جمعی در سفرخنده های از تهِ دل تا سحرزندگی آن روزها گرچه ساده ، خوب بودمثل بازیِ اَلَکُ دولَک با چوب بودکاش برمی‌گشتم به باغِ کودکیمثل یک سکه، درونِ قلَکیقلَک من ، وقت رفتن آمدهلحظه ی تلخ شکستن آمدهخرج شد هرچه بود سکه های کودکیقلَکی دیگر بسا‌زم از برای زندگی@Gonapa