🔶ماجرای من و مگان🔸بخش۲۳🔶علی گودرزیان ع پایدار#مگان#مطالبات_بازنشستگان#پزشکیاندارم خودم را داو می دهم که بعد از این که عیب مگان را برطرف کنم به قول باباعلی: "برکتش کنم" سختم بود که جنسی به کسی بفروشم در حالی که در آن عیبی پنهان کرده باشم. گفتم نخست باید عیب را برطرف کنم بعد با خیال راحت به چشمان خریدار زل بزنم و بگویم:"قابل نداره!"کار تعویض شیربرقی تمام شد و شاگردان به دستور استاد محمودی روغن گیربکس را هم عوض کردند و نزدیک های ساعت ۲بعداز ظهر، استاد محمودی پشت مگان نشست و مگان را روشن کرد و دید به حالت اضطراری رفته و معلوم شد، سوئیچ های برق شیر برقی ها را خوب جا نینداخته بودند و....من به جایی دعوت شده بودم و بیش از این، نمی توانستم میزبان را چشم به راه بگذارم! ساعت نزدیک ۲بعد از ظهر بود و من، باید سر قرار معهود می رفتم. مهمان یکی از فامیل های نزدیکم بودم، گفتم شاید کار تعمیر تمام شود و با مگان خودم بروم؛ اما نشد! حالا مجبورم اسنب بگیرم و گرفتم و به هر شکلی بود خود را به میعادگاه رساندم!دیدار فامیلی که یک عمر با هم خاطرات و دلمشغولی های مشترک داریم و با هم غم ها و خوشی ها و ساحات مشترکی را تجربه کرده ایم، خستگی از تن آدم در می کند! چند ساعتی را چون لحظه ای زندگی کردم، ساعت ۵ عصر بود که استاد محمودی تماس گرفت که مگانتان آماده است!به تعمیرگاه برگشتم، مگان، گوش خوابانده و چشم به راه من مانده بود. نشان را زدم و مگان را راندم. تمام اتوبان های بزرگ، پر از خودروهای قد و نیم قد و بلند و کوتاه بود که چون دریایی از آهن، جریان داشتند و من و مگانکم هم چون قطره ای بسیار کوچک به این دریا که به سمت شرق در جریان بود پیوستیم. من و مگان ۲۶ کیلومتر در جریان ترافیک قرار گرفتیم تا به "آزادگان شرق" رسیدیم و تابلوی "خلیج فارس" را نصب العین کردیم تا به بزرگ راه شهید کاظمی رسیدیم و سر آخر، در نهر اتوبان تهران- قم افتادیم!این بار هم بسلامتی گذشت، حالا مگانکم باز نیازمند نوازش است. چند روز پیش عصری از عصرها که مگانم چون اسب سفید پدر که ۱۰ متر آن طرفتر سیاه چادرمان، کنار یک آغور گِلی افسار بلند او بر میخی چوبی بسته شده بود، کنار دیوار خانه در کوچه پارک شده بود.استارد زدم، روشن نکرد، پیگیر شدم، روشن شد که باطری مگان از کار افتاده و به فامیلی که باطری دارد زنگ زدم و گفت:"من الشترم و شباهنگام به خرم آباد می رسم، اگر پیش از نیمه های شب رسیدم، می آیم اگرنه، فردا صباهنگام خواهم آمد."شب نیامد و مگانکم یک شبی در کوچه ماند و فردا آقا محسن آمد و باطری را تعویض کرد. دقیق سال گذشته همین روزها وقتی در الشتر بودم، عصری دیدم برق پشت باطری نمی آید و باز به یک باطری فروش زنگ زدم و آمد باطری را تعویض کرد. سه سال گذشته بهای باطری ۱/۲۰۰/۰۰ تومان بود، دو سال پیش ۲/۰۰۰/۰۰۰ تومان شد. از سال گذشته یعنی سال ۱۴۰۴قیمت باطری از ۴میلیون تومان به ۸ میلیون تومان در سال ۱۴۰۵ رسیده است. شک ندارم سال آینده همین باطری نزدیک ۱۶ میلیون تومان آب می خورد.مگان من فدای همه! من هم روزی مثل همه پیاده می شوم! حرفی نیست! اما یک نکته ای که لازم است به مسئولین کلان گوشزد کنم این است که: تورم و گرانی سرسام آور امروز ایران، هیچ سنخیتی با دستمزد ناچیز بازنشستگان فرهنگی ندارد!جناب آقای پزشکیان عزیز!مطالبات بازنشستگان آ و پ ایران چیزی نیست که دولت کریمه بخواهد نسبت به ادای آن چشم پوشی کند! محض استحضار جنابعالی از سال گذشته پرداخت مطالبات بازنشستگان ۴۰۰ و ۴۰۱ و ۴۰۲ با اعتباری برابر با هفت همت تصویب و تخصیص یافته است و بر اثر یک اشتباه این اعتبار به جای واریز شدن به صندوق بازنشستگی کشور، متاسفانه از روی عمد یا سهو به حساب وزارت آ و پ واریز شده است.یک سال است ۲۰۰ هزار فرهنگی بازنشسته دارند به تمام نمایندگان کشور نامه می نویسند! در خیابان، شعار می دهند! با نمایندگان دیدار می کنند! سخنگوی مجلس مصاحبه می کند و درخواست اصلاحیه می نماید، تمام نمایندگان مجلس به سازمان برنامه و بودجه ی کشور، نامه می نویسند؛ اما افسوس و درد و دریغا که این مشکل لاینحل مانده است!جناب دکتر پزشکیان!شما نهج البلاغه خوانده اید مولا علی می فرماید:" این خلافت شما برای من از عطسه ی بُزی بی ارزشتر است مگر این که بتوانم حقی را به صاحب حقی برسانم..." شما قضاوت کنید! چه حقی از حقوق بازنشستگان فرهنگی، مسلم تر است؟راستی چه کسانی عمدی یا سهوی زمینه ی نارضایتی ۲۰۰هزار فرهنگی را در کشور فراهم می کنند!؟  آیا در شان دولت و مجلس جمهوری اسلامی ایران است که ثابت شود از عهده ی اصلاح یک اشتباه اداری برنمی آیند!؟ما بازنشستگان شایسته ی این همه تحقیر نیستیم! شما اگر نمی دانید خدا می داند!ادامه دارد...به چکامه های نامیرا بپیوندید👇https://telegram.me/goodarziyan96