.تحلیلی مختصر بر غزل "پیراهن تهمت" سروده ی علی گودرزیان ع پایدارعزت اله شاه کرمی| "پیراهن تهمت" غزلی ۸ بیتی سروده شاعر لرستانی علی گودرزیان است که در بین شاعران و نویسندگان ایران با نام شاعری ع-پایدار شناخته شده است.ع پایدار شاعری توانا، کنشگری سیاسی -اجتماعی، ادیبی نکته سنج است. او منتقدی است که پیچ و  خم کوچه‌های سیاست در جامعه را به خوبی می‌شناسد و با تیزبینی و نیش قلم خود کجروی‌های اجتماعی، فرهنگی، دینی و حکمرانی را به خوبی می بیند و جراحی می‌کند. توانامردی بی پروا که با پشتوانه ی علمی و مطالعاتی عمیق خود از تاریخ، ادبیات، دین و مذهب و جامعه شناسی، نابسامانی‌های جامعه را با زبانی ادبی، سخته و سنجیده، با طنزی تلخ، کنایه‌ای شیرین و یا حکایتی تاریخی یادآور می‌شود تا هم جامعه در جریان قرار بگیرد و هم بزرگان قوم برای بهبود چاره‌اندیشی کنند. گودرزیان در غزل پیراهن تهمت، بازار تزویر و ریا، بدعت و دروغ، تهمت و دین فروشی، تظاهر در مسلمانی  را با بهره‌گیری از واژه‌ها، شخصیت‌ها و قصص قرآنی به نقد کشیده است. شعر "پیراهن تهمت "با قافیه‌هایی چون نان،جان،  قرآن، ایمان، انسان، کنعان، فرمان، عرفان و زندان همچنین ردیف "می‌فروشند" در قالب غزل کلاسیک؛ اما با محتوایی امروزی سروده شده است. قافیه ها در کنار ردیف "می فروشند" نغمه ای یکنواخت و هماهنگی می آفرینند. نغمه ای نه از آن دست نغمات که انسان را به وجد آورد، بلکه نغمه ای زننده و ملال آور که ناخودآگاه، سوداگری مقدس مآبان و مسلمان نماهایی را یادآوری می کند که نردبان دین فروشی را شاهراه پیشرفت خود می دانند! شاعر به خوبی از واژه ی "می فروشند" به عنوان "ردیف" بهره گرفته است. این واژه ساختاری" جمع" دارد. گودرزیان به خوبی می داند که دین فروشان جامعه نه یک تن بلکه خلقی اند که" به نرخ آدمی نان می فروشند " و "والضالین"قران را کاسبی می کنند!کالایی که در این غزل فروخته می شود کالایی است نه از جنس قابل خرید و فروش، نه از نوع جنسی که بتوان آن را قیمت گذاری کرد و به خلق عرضه نمود. آنچه در این شعر فروخته می شود درد آور است و برای انسان های آگاه آزار دهنده و جانکاه!کالایی که در کوچه های شهر شاعر (جامعه) منزل به منزل فروخته می شود "ایمان "است! آنچه در این روزگار ارزان شده و به معرض حراج گذاشته شده است "جان"، "قرآن"،"ایمان"،"انسان"و "عرفان"و... واژه هایی ارزشمندند! واژه هایی که انسان را بر اوج خلقت نشانده اند تا او را اشرف مخلوقات نام نهند؛ اما شوربختانه در جامعه ای که "کوته اندیشانش" به مرداب مفهوم دلخوشند و دنیا و مادیات دنیوی محور اصلی زندگی پیرانش می باشد، تزویر و ریا و دین فروشی و تهمت ناروا روز به روز گسترش می یابد و آنچه کم ارزش می شود معنویت و انسانیت است! آنچه برای دستیابی به مطامع دنیوی مورد سوء استفاده قرار می گیرد مفاهیم والای قرآنی و دینی است! ع.پایدار در این غزل اجتماعی، به مقدس مآبی و معامله گران ریا کار دین به دنیا  فروش که از سينه ی خود، تاریخ و حدیث جعل می کنند و بازار دین فروشیشان کم رونق نیست اعتراض می کند و طشت رسوایی آن ها را از پشت بام به صدا در می آورد.او با تمام رگ و پوست و استخوان خود می داند آنان که مدِ "والضالین"را چند برابر می کشند در حقیقت بر سوء استفاده های پست و مقام و ثروت اندوزیشان پوشش می دوزند.آنان که استاد بدعت آوری ناروا در دین و مذهب جامعه اند و به قول شاعر:" اَلحَمد می سازند و عرفان می فروشند" و خود را کلید دار بهشت می دانند و دلواپس و  نگران  انحراف جامعه اند در حقیقت بادین و معنویت و ایمان صنعت گری می کنند!به قول حافظ:" حدیث عشق زحافظ شنو نه از واعظاگر چه صنعت بسیار در عبادت کرد  "متأسفانه در جامعه ی امروز ما صنعت و کاسبی در دین و ایمان بازار پر رونقی دارد. کاسبان دین از این تجارت چه بهره ها که نبردند! این زهدِ ریاآلود، نه تنها تیشه به ریشه ی اخلاق، معنویت، انسانیت جامعه زده است و می زند؛ بلکه آتشی است که به خرمن دین افتاده است و دین و باورهای دینی را به ویژه در میان نسل جوان کم ارزش کرده است.زهدِ ریایی در جامعه ی شاعر، یاد آور ریاکاری عصر حافظ است آنجا که لسان الغیب از سر درد فریاد می زند:"آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوختحافظ این خرقه ی پشمینه بینداز و برو "ع پایدار هم در بيت آخر از روی اعتراض به زهدِ ریاآلود است که فریاد می زند:"کافر شو ای شيخ اجل تا فرصتی هستبرخی مسلمانانه زندان می فروشند "سخن آخر این که:غزل "پیراهن تهمت" را می توان نمونه ای موفق از غزل اجتماعی-اعتراضی معاصر دانست که ع. پایدار با تأسی از حافظ و با تکیه بر مفاهیم قرآنی، نقدی تند و بی پروا بر ریاکاری، کالایی شدن ارزش های والای معنوی و انسانی و سوء استفاده از این مفاهیم مقدس ارائه می دهد.🅱http://t.me/baloutestan