▪️دوست داشتنی بودبا همان نگاه اول میشود این را فهمید.به محض ورود، نگاه هامان به هم گره خورد.انتهای ک

▪️دوست داشتنی بودبا همان نگاه اول میشود این را فهمید.به محض ورود، نگاه هامان به هم گره خورد.انتهای کلاس ،روی نیمکت نشسته بود.نگاهم را از او گرفتمدر امتداد با او ، روی نیمکت نشستم.مابین من و او ،خانمی بود که از فرط خستگی سر بر روی نیمکت قرار داده بود.برای مدت کوتاهی به خانم کنار دستی،خیره شده بودم و برای همان مدت او به من ...با صدای بسیار ملایم و آرام پرسید:خوابه؟با لبخندی که از این سوال بر لبم نشست پاسخ دادم :بلهصدای قرآن که آمد خانم کنار دستی با کشیدن دستهایش به سمت بالا، گفت: بالاخره شروع شد.امتحان را می گفت.با حالتی که خانم کناردستی به خود گرفته بود و دنبال کردن دستهایش توسط نگاه هر دوی مان ،و تلاش هر دو برای نخندیدن ،چشمانم را بستم.استرس دارید؟صدای مراقب بود.در حال پخش سوالهای امتحانی.تا نیمه های امتحان سرم را سمت خانم کنار دستی و او نچرخاندم .گاه به گاه ،نگاه سنگینش را کاملا می توانستم حس کنم.بعد از یک مدت طولانی،به سمت او نگاه کردم، امتحانش راتمام کرده بود،این را می توان از بی حوصلگی و انتظار برای وقت مقرر برای تحویل برگه ها ی امتحانی فهمید.سرش را سمت من برگردانداین بار نگاهم را ازش نگرفتمبه او لبخند زدمو او از فرط خوشحالی خنده ی کوچک اما از اعماق جانش به من کرد،به سان اولین خنده ی یک کودک...#میم_الف#فاش