ویرجینیا وولف گفت:«پاییز رسید و سایه‌ها درامتدادِ اتاق کشیده شدند. من به دست‌هایم نگریستم و دریافتم که زمان، بی‌آنکه صدمه‌ای به پوسته بزند، مغزِ استخوانم را خالی کرده است.»و Alice in chains هم اومد و این شاهکار رو خلق کرد.