عجب سال نکبت‌باری! احساس می‌کنم گمشده‌ای در بیابانم، اما مطمئن باش سرور عزیز، که با این وجود شهامتم را حفظ کرده‌ام، و همتی عظیم به کار گرفته‌ام که آرام باشم و دم برنیاورم. اما مغز بیچاره‌ام کند و ناتوان شده است. تنها یک چیز نیاز دارم (و از آن محرومم)، و آن اندکی شوق و شور است! نامهٔ گوستاو فلوبر به ژرژ ساند@grayart