ریخت‌شناسی گیاه چای کوهی:🆔 Green_homeارغوانی و بندرت سفید یا متمایل به زرد، کاسه گل لوله‌ای و پوشید

ریخت‌شناسی گیاه چای کوهی:🆔 Green_homeارغوانی و بندرت سفید یا متمایل به زرد، کاسه گل لوله‌ای و پوشیده از کرک پرهای بلند، به رنگ سبز تا بنفش تیره و برگ‌ها به‌صورت ساقه‌ای، پهن و دراز و خطی و یا سرنیزه‌ای می‌باشد. ساقه: متعدد، کرک پوش و خزی، ایستاده یا خیزان و با طول ۲۵ تا ۶ سانتی‌متر، منشعب با شاخه‌های ساده، برخی بارور و گل‌دار، منتهی به گل‌آذین. عده‌ای کوتاه و عقیم و با برگ‌های تقریباً دسته‌ای.برگ: به ابعاد ۸–۴ و ۳۰–۱۵ میلی‌متر، پهن، دراز و خطی – سرنیزه‌ای، در انتها کند و مدور، کم‌وبیش پوشیده از تا کرک‌های بلند، کمی زبر، در حاشیه دارای دندانه‌های نامرتب مضاعف، سبز مات و متمایل به سفید، در پایین باریک شده و منتهی به دم برگ، نسبتاً بلند، دارای رگه‌های برجسته موازی، تخم‌مرغی یا بیضی‌شکل، برگشته و کمی بلندتر از کاسه گل. گل: صورتی یا ارغوانی، به‌ندرت سفید یا متمایل به زرد، به‌صورت خوشه، براکته‌ها باریک و نخی شکل و قابل دید، کاسه گل به طول ۱۸ تا ۱۴ میلی‌متر با تقسیمات پردار (پوشیده از کرک‌های بلند)، تیره، در پایین سرنیزه‌ای و باریک و در بالا باریک درفشی.گل: فصل بهار نام‌گذاری گیاه چای کوهی:این گیاه در ایران، بانام‌های گل کوفته، سنبله زیبا، چای کوهی، گل کوو (کردستان)، توهلجه (آذربایجان) و کرک گربه (الیگودرز در لرستان)، پپوک (کرد خراسان) شناخته می‌شود.🆔 Green_home