اگر کسی در مسیر معنویت خدماتی انجام میدهد آیا باید رایگان باشد ؟ مگر نه اینکه در مسیر معنویت عشق بی قید و شرط است ؟پاسخ : یکی از باورهایی که سال‌ها در مسیرهای معنوی برخی از آن صحبت می کنند این است که:«اگر واقعاً معنوی هستی، نباید برای خدمتت هزینه ای دریافت کنی »اما این یک کدگذاری از آگاهی قدیم است که معنویت یعنی کمبود و فقر! که عشق بی‌قیدوشرط یعنی رایگان‌بودن همه خدمات و این باور که دریافت مادی، ارزش معنوی یک خدمت را کم می‌کند! اما عشق بی‌قیدوشرط به معنای این نیست که انسان باید ارزش وقت و مهارت و دانش خود را نادیده بگیردانسان معنوی به این فکر می کند که چگونه عاشقانه و با نیت خیر خدماتی ارائه کند که اصیل باشد از دریافت آگاهی و از تجربه خود شخص با پیمودن مسیری باشد که از آن صحبت می کند و همراستا با آنچه ارائه می دهد زیست کند حاصل زحمات و کپی آگاهی دیگران نباشدو آن خدمات را عاشقانه و با نیت بهتر شدن حال دیگران و بالا رفتن اگاهی دیگران و یا کمک به شفای دیگران با عشق ارائه کند وقتی کسی سال‌ها آموزش دیده، تجربه کسب کرده، زمان و انرژی گذاشته، فضای امنی ایجاد کرده و دانشی را در اختیار دیگری قرار می‌دهد، در حقیقت چیزی را در جهان خلق و منتقل می‌کند که دارای یک انرژی از جنس خودش است که دریافت کنندگان آن از آن انرژی بهره مند می شوند و هر تبادل واقعی، نیازمند جریان استپس وقتی شما یک انرژی دریافت می کنید به هر شکلی برای جاری شدن آن باید آن انرژی را تبادل کنید و در نهایت این تبادل انرژی را در هستی به جریان می اندازید پول نیز انرژی است و وقتی شما بهای آنچه استفاده می کنید را می پردازید یک تبادل انرژی صورت گرفته است گاهی حتی ممکن است این تبادل انرژی پول نباشد و خدمات متقابل شما باشد شاید جایی خیری دریافت می کنید و به نیت تبادل انرژی در خیابان به حیوانی غذا می دهید و عشق جاری می کنید وقتی فقط متوقع و مصرف کننده باشید و یک طرفه از خدمات دیگران استفاده کنید و بگویید کسانی که معنوی هستند نباید هزینه ای بگیرند و خود شما هیچ تبادلی برای آنچه دریاقت می کنی صورت نمی دهی در این صورت ، اولا این انرژی برای شما جریان پیدا نمی کند و انگار به جهان هستی اعلام می کنی من طالب دریافت بیشتر این انرژی از جنس آگاهی یا دانش یا هر چیز دیگری نیستم و همچنین نگاه شما به مادیات جدای از معنویت می شود یعنی شما به جهان هستی اعلام می کنید من یا انسان معنوی ای در فقر خواهم بود و یا انسانی بدون معنویت در فراوانی !و هیچ کدام هم نخواهید شد چون کسی که چنین دیدگاهی دارد و مادیات را از معنویت جدا و در تضاد می داند انسانی معنوی نیست کسی که فقیر است اصلا در فرکانسی نیست که معنویت را درک کرده باشد انرژی و فرکانس سطح بالایی که معنویت حقیقی دارد از فرکانس فقر جداست این باور هزاران سال است توسط نیروهای کنترل کننده در اگاهی جمعی تزریق شده که معنویت در تضاد با فراوانی و مادیات و رفاه و آسایش است تا منابع را خودشان ببرند و انسان ها را در خوابی به اسم معنویت نگه دارند ! پول ذاتاً نه معنوی است و نه غیرمعنوی.پول فقط یک شکل از انرژیِ مبادله استبرکات الهی هم به وسیله پول جاری می شود شما هر خواسته ای از خزانه الهی دارید در زمین به وسیله پول به شما می رسد همان‌طور که انسان برای خانه، غذا، آموزش، سفر، درمان، کتاب، اینترنت و هزاران خدمت دیگر هزینه می‌کند، یک خدمت معنوی نیز می‌تواند ارزش مادی داشته باشد.مسئله این نیست که:«آیا پول می‌گیری؟»مسئله این است که:«با چه نیتی می‌گیری و با چه کیفیتی خدمت می‌کنی؟»اگر کسی از معنویت برای سوءاستفاده، فریب، ترساندن یا استثمار دیگران استفاده کند، پول گرفتن مشکل اصلی نیست؛ نیت و عملکرد او مشکل است.اما اگر انسانی با صداقت، دانش، تجربه و تعهد خدمت می‌کند، چرا باید از دریافت عادلانه‌ی ارزش کار خود احساس گناه کند؟گاهی حتی رایگان‌بودن دائمی می‌تواند از نظر معنوی ناسالم باشد.چون ممکن است پشت آن، این باور پنهان شده باشد:«من نباید دریافت کنم.» «من به اندازه کافی ارزشمند نیستم.» «اگر پول بگیرم، معنوی نیستم.»و موضوع مهم این است که در ناخوداگاه جمعی این حک شده است که آنچه رایگان است به اندازه کافی با ارزش نیست چه بخواهید و چه نخواهید این باوری است که در ناخوداگاه اکثریت وجود دارد این اکثریت شامل بیش از ۹۵ درصد کسانی است که در مسیر معنویت هستند مابقی مردم که آماری بسیار بیش از این است اکنون مثالی را در همین مجموعه سفیران عشق۱۴۴ برای شما می زنیمادامه متن ⬇️⬇️⬇️