.کاش اشکِ من معادلِ آبِ خزر شدی...تا چون خلیج، پای من از اشک تَر شدی!ثبت است بر جریده کبوتر کُشانتان

.کاش اشکِ من معادلِ آبِ خزر شدی...تا چون خلیج، پای من از اشک تَر شدی!ثبت است بر جریده کبوتر کُشانتانچندان که جوی و کوی پُر از بال و پر شدی!از نامِ کُشتگانِ تو فهرست گر کنندترسم که تا به حشر، سخن مستمر شدی!چندین هزار گور که کندیم بر زمینهر یک به سوی بیشه‌ی فردوس در شدی!بر هر دری چراغِ امیدی‌ست لاجرمچندین هزار شعله نویدِ سحر شدی!از شوره‌‎زار اگرچه امیدِ ثمر نبودبذری که کاشتیم همه نیشکر شدی!اکنون هزار نیزه بلند است بر زمینکین‌خواهِ مادری‎‌‎ست که او بی‌پسر شدی!پروای خون نکردی و دیدی سزای خویش...گفتی قضاست این و اسیرِ قَدَر شدی!راهِ فرار بر تو ببندد خدای ماتا نقشِ پرچمت همه "این المَفَر" شدی!عُمری گریستیم بر آن کُشته‌ی عزیزکاندر فرازِ نیزه چراغِ بشر شدیآنکس که در مقابلِ ظالم به پای خاستوآندم که پا نداشت در این ره به سر شدی...از شمر بدترید اگر کُشته‌ی شمااز کُشتگانِ کرببلا بیشتر شدی!!.@h_jannati.