🔻 #چهل فقط یک عدد نیست✍️ #پوریا_گل_محمدی در فرهنگ ایرانی، «چهل» فقط یک عدد نیست؛ نشانه ‌ای است از پ

🔻 #چهل فقط یک عدد نیست✍️ #پوریا_گل_محمدی در فرهنگ ایرانی، «چهل» فقط یک عدد نیست؛ نشانه ‌ای است از پایان یک چرخه، رسیدن به بلوغ، و عبور از مرحله ‌ای به مرحله دیگر. از «شب چله» و «چهل ‌سالگی» گرفته تا «چله ‌نشینی» و ده‌ها نام و روایت در ادبیات و اسطوره‌ها، عدد چهل همواره در ذهن ایرانی معنایی فراتر از شمارش داشته است: کلیت، تمامیت و پختگی.اما شاید هیچ جا این معنا به اندازه آیین #چهلم آشکار نباشد. در ایران، چهلم فقط یک تاریخ روی تقویم نیست؛ لحظه ‌ای است که مرگ از یک خبر شخصی عبور می‌ کند و به حافظه جمعی بدل می‌ شود. خانواده ‌ها در این ۴۰ روز، از شوک اولیه عبور می‌ کنند و اندوهشان کم‌ کم شکل می‌ گیرد. چهل روز، یک چارچوب زمانی است که به سوگ نظم می‌ دهد؛ فرصتی برای آنکه درد، از آشفتگی لحظه‌ اول به مرحله‌ ای برسد که بتوان درباره‌ اش حرف زد، به یادش آورد و با آن زندگی را ادامه داد.در باورهای عامه نیز چهل عددی است که با «دوره‌های حساس و آسیب‌پذیر» پیوند دارد. از سوگواری چهل‌روزه برای مرده تا آیین‌هایی مثل آب ‌چله برای نوزاد یا دعاهای چهل ‌روزه، چهل همواره نشانه‌ زمانی بوده که در آن، انسان در مرز میان «ناامنی» و «آرامش»، «بی‌ثباتی» و «ثبات» قرار می‌گیرد. حتی در زبان مردم، اصطلاح «تو کارش چله افتاده» یعنی گرهی افتاده که انگار باید یک دوره کامل بگذرد تا باز شود.در سطح اجتماعی اما، چهلم معنایی فراتر پیدا می‌کند. #چهلم_کشته_‌شدگان لحظه ‌ای است که سوگ خصوصی به سوگ عمومی می‌ پیوندد. عکس‌ها دوباره دیده می ‌شوند، نامها دوباره گفته می‌ شوند، و خاطره‌ها از تجربه ‌ای فردی به تجربه‌ ای جمعی تبدیل می ‌شوند. چهلم، در این معنا، تنها یک مراسم نیست؛ نوعی مقاومت فرهنگی در برابر فراموشی است. جامعه می‌ایستد تا بگوید: « #فراموش_نکرده‌ایم »عدد چهل در سنت‌ های دینی نیز نشانه پختگی است؛ مانند روایتهای عرفانی درباره‌ چهل روز عبادت. در همه‌ این روایتها، چهل یعنی زمانی که چیزی باید بگذرد تا معنا پیدا کند، تا کامل شود، تا به مرحله‌ی بعد برسد. در سوگ نیز همین اتفاق رخ می‌دهد: اندوه باید فرصت داشته باشد تا شکل بگیرد، اما در عین حال، زمان بازگشت به زندگی هم باید فرا برسد. این بازگشت البته به معنای رضایت نیست؛ بلکه به معنای تبدیل درد فردی به «حافظه جمعی» و توجه اجتماعی است.چهلم، در نهایت، یادآوری این واقعیت است که انسان‌ها فقط عدد و آمار نیستند. آنها زندگی بودند؛ با اسم، چهره، خاطره و جای خالی. و نامهایی که در چهلم دوباره گفته می ‌شوند، اگر وارد حافظه جمعی شوند، خاموش نمی ‌شوند.#پایان https://t.me/haalema