#حال_ما🔶 دربی در تبعید؛ کالبد شکافی جامعه‌شناختی گردشگری ورزشی #پوریا_گل‌محمدیجامعه شناسدربی ۱۰۷ اس

#حال_ما🔶 دربی در تبعید؛ کالبد شکافی جامعه‌شناختی گردشگری ورزشی #پوریا_گل‌محمدیجامعه شناسدربی ۱۰۷ استقلال و پرسپولیس، فارغ از نتیجه‌ای که در زمین فوتبال رقم خواهد خورد، از منظر جامعه‌شناسی گردشگری پدیده‌ای قابل تأمل است. انتقال شهرآورد تهران به اصفهان، این مسابقه را از یک رویداد صرفاً ورزشی به یک رویداد اجتماعی، فرهنگی و گردشگری تبدیل کرده است؛ رویدادی که می‌تواند جریان بزرگی از جمعیت، سرمایه و تعاملات اجتماعی را میان تهران و اصفهان به حرکت درآورد.از همین منظر، عنوان «دربی در تبعید» تنها یک تعبیر ژورنالیستی نیست؛ بلکه می‌تواند نقطه عزیمت مناسبی برای فهم جامعه‌شناختی پیامدهای انتقال یک رویداد ورزشی از «شهر مبدأ» به «شهر میزبان» باشد.#دربی؛ از مسابقه فوتبال تا رویداد گردشگریدر ادبیات گردشگری، یکی از گونه‌های مهم گردشگری، گردشگری ورزشی و به‌طور مشخص گردشگری رویداد است. در این نوع گردشگری، افراد برای شرکت در یک رویداد ورزشی یا تماشای آن به مقصدی خارج از محل زندگی خود سفر می‌کنند. دربی استقلال و پرسپولیس نمونه روشنی از این وضعیت است. هواداری که برای تماشای مسابقه از تهران یا شهر دیگری به اصفهان سفر می‌کند، در معنای جامعه‌شناختی صرفاً یک «تماشاگر فوتبال» نیست؛ او در این سفر به یک گردشگر ورزشی تبدیل می‌شود.این جابه‌جایی، جمعیت را از یک جغرافیا به جغرافیایی دیگر منتقل می‌کند و به دنبال خود مجموعه‌ای از فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی را به وجود می‌آورد: حمل‌ونقل، اقامت، رستوران، خرید، تفریح و بازدید از جاذبه‌های شهر میزبان.اصفهان؛ #میزبان_ورزشی_و_فرهنگیاصفهان پیش از این نیز یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری فرهنگی ایران بوده است. اما میزبانی دربی فرصتی ایجاد می‌کند تا گردشگری فرهنگی و گردشگری ورزشی در یک نقطه به یکدیگر پیوند بخورند. هواداری که برای تماشای مسابقه وارد اصفهان می‌شود، گاهی روز زودتر وارد شهر می شود و ممکن است سفر خود را به یک اقامت کوتاه تبدیل کند و در کنار حضور در ورزشگاه، از جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی شهر نیز دیدن کند؛ یا دست‌کم برای حمل‌ونقل، غذا، اقامت و خرید هزینه کند.بنابراین یک مسابقه فوتبال می‌تواند به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم بر اقتصاد محلی اثر بگذارد.#۳۵_هزار_بلیت؛ ۳۵ هزار ظرفیت بالقوه گردشگریفروش سریع ۳۵ هزار بلیت، در کنار ظرفیت حدود ۷۵ هزار نفری ورزشگاه نقش‌جهان، نکته مهم دیگری را پیش روی ما قرار می‌دهد.اگرچه همه خریداران بلیت الزاماً گردشگر نیستند، اما بخشی از این جمعیت از خارج اصفهان وارد شهر خواهند شد. همین جمعیت می‌تواند تقاضای قابل توجهی برای خدمات شهری ایجاد کند.هزینه‌های حمل‌ونقل، اقامت، غذا، خرید و سایر خدمات، در مجموع به معنای تزریق منابع مالی به اقتصاد شهر میزبان است. از این منظر، یک مسابقه فوتبال بزرگ می‌تواند برای اصفهان نقشی مشابه یک رویداد گردشگری ایفا کند. در اینجا فوتبال دیگر فقط یک کالای سرگرمی نیست؛ بلکه به بخشی از اقتصاد گردشگری شهری تبدیل می‌شود.شهروندان اصفهانی؛ #جامعه_میزباناما گردشگری تنها جابه‌جایی گردشگر نیست. یکی از مفاهیم مهم در جامعه‌شناسی گردشگری، رابطه میان میزبان و مهمان است.ورود هزاران هوادار استقلال و پرسپولیس به اصفهان، مواجهه‌ای اجتماعی میان «جامعه مهمان» و «جامعه میزبان» ایجاد می‌کند. هواداران با فضا، فرهنگ، غذا، لهجه، سبک زندگی و قواعد اجتماعی شهر میزبان مواجه می‌شوند و در مقابل، شهروندان اصفهانی نیز با خرده‌فرهنگ هواداری دو باشگاه بزرگ تهران روبه‌رو می‌شوند.بنابراین ورزشگاه و فضای پیرامونی آن را می‌توان نوعی میدان تعامل اجتماعی موقت دانست؛ میدانی که در آن هویت‌های شهری، هواداری و فرهنگی با یکدیگر تلاقی می‌کنند.#فوتبال_و_هیجان_جمعیدربی از نظر جامعه‌شناختی فقط یک مسابقه نیست؛ یک تجربه جمعی است.مفهوم «شور و سرخوشی جمعی» در اندیشه «دورکیم» می‌تواند برای فهم این وضعیت مفید باشد. هزاران نفر با علایق و احساسات مشترک در یک مکان گرد هم می‌آیند، شعار می‌دهند، هیجان‌زده می‌شوند و برای چند ساعت تجربه‌ای مشترک را رقم می‌زنند.در چنین شرایطی، هویت فردی تا حدی در هویت جمعی هواداری ادغام می‌شود. فرد خود را نه فقط به‌عنوان یک شخص، بلکه به‌عنوان عضوی از یک اجتماع بزرگ‌تر تجربه می‌کند.از این منظر، دربی می‌تواند یکی از معدود فضاهای گسترده برای تولید هیجان و نشاط جمعی در جامعه امروز باشد.#چرا_کمتر از نصف ظرفیت ورزشگاه؟ورزشگاه نقش‌جهان ظرفیتی حدود ۷۵ هزار نفر دارد، اما تنها ۳۵ هزار بلیت عرضه شده است. بنابراین مسئله فقط تعداد بلیت نیست؛ بلکه باید پرسید چه نیروهایی ظرفیت یک رویداد اجتماعی را تعیین می‌کنند؟