پدر و مادرم رو می‌گم…..کاش فداکاری نمی‌کردن…کاش تمام عمرشون سگ‌دو برام نمی‌زدنکاش هر چی دلم می‌خواست برام نمی‌خریدنکاش جونشون به جونم بسته نبودکاش من اولویتشون نبودمکاش به فکر شغل و آینده و خونه‌م نبودنکاش خورد و خوراکم انقدر هم براشون مهم نبود…کاش تلاش نمی‌کردن من موفق بشمکاش تحصیلاتم براشون مهم نبود…همه‌ی اینا لاجرم با یه درصدی کم و زیاد از گوشه و کنار تجربه می‌شد و حاصل می‌شد…به جای تمام اینا و تمام چیزهای که نگفتم و اونا کردن ..کاش فقط همین یه کار می کردن " دوسم داشتن "حس دوست‌داشته‌شدنحس بغل شدن و بغل کردن ،حس رضایت داشتن و کافی بودن…تنها متاعی که فقط فقط و فقط انحصاری ازطریق پدر و مادرت توت نهادینه می‌شه و هیچ جای این دنیای کوفتی با هر منصب و مقام و پولی به دستش نمی‌آری .. اگه بهت نداده باشن..