#وادی_عشقشام غریبان رضاامشب رسد از هر کَران، بر گوش جان بانگ عزااین شام محنت زا بُوَد، شام غریبان رض

#وادی_عشقشام غریبان رضاامشب رسد از هر کَران، بر گوش جان بانگ عزااین شام محنت زا بُوَد، شام غریبان رضاامشب که هست از هر شبی، تیره تر و غمناک ترمدفون به خاک طوس شُد، مولا علی موسی الرضامأمون ظالم خواست چون، خاموش سازد نور رادر اوج بی رحمی به زهر، آلوده کرد انگور رابهر بقای خود نمود، آن خدعه ی مشهور رابا زهر کین مسموم بنمود آن ولی رهنمابا خوردن انگور زهرآگین، رضا مسموم شدزهر هلاهل کارگر، بر قلب آن مظلوم شدآثار مسمومیت از، رخساره اش معلوم شدشد منقلب احوال آن، خورشید اقلیم هداظلمی که از عباسیان، بر آل ییغمبر رسیدبیداد آن بَد سیرتان، تا نقطه ی آخر رسیدبر پیکر دین مبین، خنجر زِ پشت سر رسیددر هیچ دوران ظالمی، بر کس نکرد اینسان جفاداغی که مأمون ستمگر بر دل زهرا نهاداز التهابش لرزه بر، دنیا و مافیها نهادگلزار دین را داد آن، بیدادگر از کین به بادزد مستقیماً دست بر، قتل عزیز مصطفیقلب رضا از کینه ی، فرزند هارون گشت خونفرمود انا لله و، انا الیه راجعوناز مجلس میشوم آن، بیدادگر آمد برونشد جانب خانه روان، بر سر کشیده بود عبابا حال جانسوزی رضا، وارد به صحن خانه شددیدَش اباصلت این چنین، از خویشتن بیگانه شدبر گِردِ شمع عارضِ، آن رهنما پروانه شددست مصیبت زد به سر، با ناله ی واغربتاآن رهبر دنیا و دین، گفتا به خادم این چنینبرچین فراش حُجرِه را، تا لحظه های آخرینمانند جَدِّ خود حسین، جان بِسپُرم روی زمینهنگام جان دادن کنم، یاد از شهید کربلادُرِّ ثَمینِ علم و دین، فرزند ختم المرسلینغلطان روی خاک زمین، در مُلکِ غربت بی معینبر غربت و مظلومیش، جِنّ و مَلَک اندوهگینگر خون ببارد زآسمان، در این عزا باشد رواای نور حَیِّ دادگر، وی زاده ی خیرالبشرای قبله ی اهل نَظَر، وی عاشقان را تاج سرای گنج عرفان را گهر، وز هر گهر ارزنده ترای معدن جود و سخا، وی دردمندان را دواگِردِ حریمت عاشقان، پروانه آسا سوختنددر بارگاه قدسیت، عَرضِ نیاز آموختندبا عرض حاجت آمده، فیض و ثواب اندوختندبر درگَهِ احسان تو، صدها مُعَلِّم چون گدا@habibollahmoallemi