پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: عَلِيٌّ يَعسوبُ المُؤمِنينَ، وَالمالُ يَعسوبُ المُنافِقينَ على، رئ

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: عَلِيٌّ يَعسوبُ المُؤمِنينَ، وَالمالُ يَعسوبُ المُنافِقينَ على، رئيس مؤمنان، و مال، رئيس منافقان است الأمالی للطوسی صفحه355 🆔 @hadisgraph«یعسوب الدین» یکی از القاب زیبای مولی امیرالمؤمنین علیه السلام است.آیا می دانید «یعسوب» به چه معناست؟ عرب به فرمانده ی زنبورهای عسل «یعسوب» می گوید. هنگامی که زنبورهای کارگر گل ها را برای درست کردن عسل می مکند و به کندو باز می گردند، ابتدا مورد بازرسی قرار می گیرند.بدین صورت که فرمانده زنبورها (یعسوب) در جلوی در کندو می ایستد. آنگاه زنبورها را بو می کند، هر زنبوری که بر روی گل بدبود نشسته باشد و توشه بدبو به همراه داشته باشد حق ورود به کندو را نداردآری امیرالمؤمنین علی علیه السلام نیز در روز قیامت بر در بهشت می ایستد، و هر کسی را که بوی ولایت آن حضرت را با خود نداشته باشد از ورود به بهشت محروم می نماید. امام علی علیه السلام: برای مودب بودن همین بس که آنچه برای خودت دوست داری در حق دیگران روا داری.۱. القاب معصومان و نقش آن ها در تبیین شخصیت الهیدر فرهنگ اسلامی و شیعی، القاب معصومان(ع) صرفاً نام هایی تشریفاتی نیستند، بلکه هر یک بیانگر بُعدی از شخصیت، مأموریت و جایگاه الهی آنان اند. لقب ها، زبان فشرده معارف اند و می توانند در یک واژه، مجموعه ای از معانی اعتقادی، اخلاقی و اجتماعی را منتقل کنند. لقب «یعسوب الدین» نیز از همین سنخ است؛ لقبی که دربردارنده مفهوم رهبری، محوریت و معیار بودن در دین است و شخصیت امیرالمؤمنین علی علیه السلام را در نسبت با جامعه مؤمنان تبیین می کند (امالی شیخ طوسی، ج ۱، ص ۱۱۴).۲. معنای لغوی و عرفی «یعسوب»واژه «یعسوب» در زبان عربی به فرمانده و سرپرست زنبورهای عسل اطلاق می شود. یعسوب، محور نظم کندو و نگهبان ورودی آن است. همه زنبورها در بازگشت، از کنار او عبور می کنند و ورودشان به کندو وابسته به تأیید اوست. این معنا، نشان دهنده نقش نظارتی، هدایت گر و سامان دهنده یعسوب است؛ نقشی که بدون آن، نظم کندو از هم می پاشد. همین معنای لغوی، زمینه فهم تمثیلی لقب «یعسوب الدین» را فراهم می کند.۳. یعسوب و نظم در جامعه زنبورها به عنوان تمثیلدر توضیح ارائه شده، یعسوب زنبورها در جلوی درِ کندو می ایستد و زنبورهای بازگشته از گل ها را بررسی می کند. اگر زنبوری توشه ای ناپاک یا بدبو به همراه داشته باشد، اجازه ورود نمی یابد و حتی طرد می شود. این رفتار، نشان دهنده حساسیت شدید نسبت به سلامت مجموعه و جلوگیری از ورود آلودگی است. این تصویر طبیعی، بستری روشن برای درک نقش امام علی(ع) به عنوان یعسوب دین فراهم می آورد؛ نقشی که با حفظ پاکی و سلامت جامعه ایمانی پیوند خورده است.۴. اطلاق لقب «یعسوب الدین» به امیرالمؤمنین(ع)لقب «یعسوب الدین» از سوی پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله به امیرالمؤمنین علی علیه السلام عطا شده است. این انتساب، نشان می دهد که رهبری دینی و محوریت ایمانی علی(ع)، ریشه در اراده و بیان نبوی دارد. در این نگاه، امام علی(ع) نه تنها یک مؤمن برجسته، بلکه معیار سنجش ایمان و دین داری معرفی می شود؛ همان گونه که یعسوب معیار ورود زنبورها به کندو است (امالی شیخ طوسی، ج ۱، ص ۱۱۴).۵. یعسوب الدین؛ نماد رهبری و پیشوایی مؤمنانتعبیر «یعسوب المؤمنین» یا «یعسوب الدین» به روشنی بر پیشوایی امام علی(ع) دلالت دارد. یعسوب، در پیشاپیش زنبورها قرار می گیرد و حرکت و سکون آنان با حضور او معنا می یابد. در همین چارچوب، امیرالمؤمنین(ع) به عنوان پیشوای مؤمنان، جهت حرکت دینی جامعه را تعیین می کند و معیار تمایز مسیر درست از نادرست است. این پیشوایی، صرفاً ظاهری نیست، بلکه ریشه در حقیقت دین دارد.۶. پیوند لقب یعسوب با مفهوم ولایتدر توضیح ارائه شده، بوی خوش یا بدِ زنبورها معیار پذیرش یا طرد آن هاست. این تمثیل، در نسبت با امیرالمؤمنین(ع)، به «بوی ولایت» تعبیر شده است. ولایت، نشانه پیوند قلبی و عملی انسان با امام حق است. همان گونه که زنبورِ فاقد توشه پاک اجازه ورود به کندو ندارد، انسانی که نشانی از ولایت علی(ع) در وجود او نباشد، از بهره مندی از سرانجام سعادت محروم می شود. این معنا، پیوندی عمیق میان لقب یعسوب و اصل ولایت برقرار می کند.۷. نقش امیرالمؤمنین(ع) در قیامت بر اساس تمثیل یعسوبدر متن ارائه شده، آمده است که امیرالمؤمنین علی علیه السلام در روز قیامت بر درِ بهشت می ایستد و کسانی را که بوی ولایت او را ندارند، از ورود بازمی دارد. این تصویر، ادامه همان تمثیل یعسوب است، اما در مقیاسی اخروی. امام علی(ع) در این نگاه، معیار نهایی سنجش انسان هاست؛ سنجشی که بر اساس پیوند با ولایت و حقیقت دین انجام می گیرد (امالی شیخ طوسی، ج ۱، ص ۱۱۴).