آدم‌ها ذاتاً سرد نیستن؛ اون‌ها سرد شدن رو یاد گرفتن. وقتی کسی که همیشه با اشتیاق و عشق به دنیا نگاه می‌کرده، بارها و بارها ضربه می‌خوره، اون گرمایِ درونی رو یه نقطه ضعف می‌بینه. سرد بودن، یه زره هست؛ یه راه برای اینکه دیگه کسی نتونه به اون لایه‌های نرم و حساسِ روحش نفوذ کنه و زخمی‌ش کنه.