سیاهی بود و ایمان در دل ظلمت عصا می زدجهالت راهبر می شد خودش را نور جا می زدنمی بارید غیر از غم، نمی رویید غیر از یأسگل ریحانه در گور حماقت دست و پا می زدزمین تا مرز عصیان رفته بود از جرم آدم هازمان در خواب بود و فتنه ناقوس عزا می زدخدا از سنگ بود و داشت شیطان در دل دنیابه شادی دست در خلق هزاران ماجرا می زدبرای ختم این کابوس جانفرسای مرد افکنزمین دست توسل رو به درگاه خدا می زدخدا آورد ابراهیم را در هیبتی دیگرنسیم نور و رحمت را برای امتی دیگرزمین خوردند بتها با قدومش تا جهان فهمیدکه نبض خلق عالم بوده دست قدرتی دیگرزبان پادشاهان لال شد کسری ترک برداشتبه سردی رفت آتشگاه و رو شد آیتی دیگرخدا از عرش، احمد را زمین آورد تا دنیابفهمد طعم عشق و نور و شور و رحمتی دیگرسیاهی مُرد و دنیا زنده شد از هُرم لبخندشمحمد(ص) آمد و آورد با خود دولتی دیگررسولِ دین رحمت شد جهان غرق سعادت شد به ما بخشید با قرآن و عترت شوکتی دیگرزمین جای قشنگی شد برای زندگی وقتیکه او با آل خود بخشید بر آن قیمتی دیگر#شعر_ولادت_حضرت_محمد_ص #محمدجواد_منوچهری@hadithashk