نمایان می‌کند فصل طلوعِ شأنِ انسان رابه دستِ حضرتِ خورشید تابان راشکوفا شد گلِ توحید در دشتِ جهالت‌ه

نمایان می‌کند فصل طلوعِ شأنِ انسان رابه دستِ حضرتِ خورشید تابان راشکوفا شد گلِ توحید در دشتِ جهالت‌هانسیمِ وحی آمد تا بشوید کفرِ دوران راترک خورد از شکوهش طاقِ کسری، تا نشان سازدحضورش سرنگون کرده‌ست تختِ پادشاهان راولادت یافت آن شاهی که با یک گوشه‌ی چشمشمسخر کرده از روزِ ازل افلاک و کیهان راجهان تاریک و ظلمانی، زمین در خوابِ غفلت بودکه نورش زنده گردانده زمین و کلِ امکان رااگر دریاچه‌ای خشکید و شاهان عجم حیران تجلی کرده آن شب رحمتی از حیِ سبحان راجهان خندید و مکه غرق در انوارِ سرمد شدکه تا پایان ببخشد دوره‌ی جهل و زمستان راامیدِ کلِ عالم، مصطفی آمد که با عطرش معطر می‌نماید ساحتِ باغ و گلستان رانبیِ مِهر و ایمان است و با دستِ کرامت‌هامداوا می‌کند هر دم دلِ زار و پریشان رابه یمن حضرت خورشید و انواری که می‌تابد به بند افکند در یک دم سپاه شوم شیطان را به خاموشی گراییده‌ست آتش‌خانه‌‌ای در فارسنمایان شد به دنیا نور دین و نور ایمان را خدا بخشیده تاج و تخت توحید و نبوت رابه دستان پر از مهر و دل آن طفل چوپان را محمد آمد و معنا گرفت آیینِ انسانیکه با خود هدیه آورد آیه‌های عشق و احسان را#شعر_ولادت_حضرت_محمد_ص #احمد_علمدار @hadithashk