بانی اشکِ بی‌شمار منیداغ پنهان و آشکار منیاین فراق تو بود ، پیرم کردنور امید چشم‌ تار منیجان‌ من را به لب رسانده غمتشاهد حال احتضار منیروز من بی تو روضه‌ی محض استمرثیه‌های روزگار منیپای هجران تو بلا دیدممرهم زخم ناگوار منیبین سجّاده‌‌ام پُر از یاس استخوش‌ترین عطر ماندگار منیبا تو گفتم ، نگفته‌هایم راحسّم این است در کنار منیلحظه‌ی دیدن تو شیرین استطعمِ دلچسب انتظار منیهیچکس جز تو را نمی خواهمدر دو عالم فقط تو یار منینوکری‌کردنِ تو فخر من استشاهِ موعود! افتخار منیرزقِ لایَحتَسِب به من دادیبرکت دخل کسب و کار منیپادویی تو سربلندم کردبه اباالفضل اعتبار منیغرق دلتنگی ام ، بغل وا کنخواهش قلب بی قرار منیبا تو شب‌گردیِ نجف عشق استبا تو که صاحب‌اختیار منیاربعین با تو هم‌‌قدم بودمحتم دارم که هم‌قطار منی! آه ! برگشتن از وطن سخت استکربلا ! کربلا ! دیار منیشهرِ آن پادشاه لب‌تشنه‌ کُشته‌ی سنگ ، نیزه و دشنهزخم‌های تنش نمایان شدآبرومند دهر عریان شد#شعر_مناجات_امام_زمان_عج #شعر_مناجات_سیدالشهدا_ع #بردیا_محمدی@hadithashk