گاهی سخنی از دل این خانه در آیدفریاد بزن بر سر هوش تا به سر آیداز سینه برآور نفس عشق که بایدبا حب عل

گاهی سخنی از دل این خانه در آیدفریاد بزن بر سر هوش تا به سر آیداز سینه برآور نفس عشق که بایدبا حب علی دیو رود ،فرشته در آیدهر شب به امیدی بنشینم سر حافظکو همت شاهانه چو حافظ بسرایدگر پرده ز رخسار تو یک لحظه بیفتدصد پرده ز اسرار دلِ ما خبر آیدما را چه غم از تلخی این چرخه زمانهتا نام تو بر لب، چو شیرین شکر آیداز کوی تو هر کس که گذر کرد، دلش گفتکز خاک رهت عطر گلستان به‌درآیدای عشق، اگر شعله ز جانم به کف آریاز خاکستر این سینه هزاران شرر آیدیک جرعه ز جامت بده ای ساقیِ مستانتا مستیِ این عشق به جانم اثر آید ای دل، ز غمِ هجر مگو، صبر کن آخرکز پرده برون یارِ دل‌آرا به‌درآیدهر قطره که از دیدهٔ عاشق به زمین ریختفردا ز همان قطره هزاران گهر آیدگر نام تو باشد همه قال و مقالمبا عشق تو از سینه من لاله درآیدگر راه تو دشوار بود، باک ندارمکز عشق، توان در دلِ بی‌بال‌وپر آیددر خلوت این سینه اگر نام تو پیچدصد نغمهٔ داوود ز هر گوشه برآیدمن بندهٔ آن لحظه که دیدار تو بینمآن لحظه یقین دار که جانم به سر آیدای نور خدا ، پرده ز رخسار برافکناین غیبت کبری چه روزی به سر آید#شعر_مناجات_امیرالمومنین_علی__ع #عابس@hadithashk