هر کس که علی شد همه‌ی دار و ندارشقربان علی شد، همه‌ی ایل و تبارشآن کس که بود خاک در حیدر کرّارآید هم

هر کس که علی شد همه‌ی دار و ندارشقربان علی شد، همه‌ی ایل و تبارشآن کس که بود خاک در حیدر کرّارآید همه بوی خوش حیدر، ز مزارشما را به سر زلف شکن در شکن اوبا عطر خوش گیسوی چون فصل بهارشبستند و سر ما ببریدند و خود اوما را به دو تیغ نگهش، کرده خمارشاز بین دو لعل لب او، قند و شکر ریختای نازم از آن هیبت و ایثار و وقارشدل‌داده‌ی حیدر، بود آزاده‌ی عالمچشمان علی، قلب مرا کرده شکارشما بنده‌ی دربار نجف، خاک در اوقربان کرم‌خانه‌ی مولا و دیارشتوصیف علی را همه خلقت نتوانداین بنده چه گوید که بود وصف عیارش؟در وصف تو، ای شاه دو عالم! چه بگویم؟قربان لبان تو و لعل چو انارشجز حضرت حقّ، وصف تو را کس نتواندمات رخ زیبای تو شد، لیل و نهارشعالم همه یک کوچه ز شهر نجف توستای آن که بود شمس و قمر، بین مدارش!#شعر_مناجات_امیرالمومنین_علی__ع #امیر_علی_شهریار_راد@hadithashk