سِیرِ آنان که دلبرند کنماول‌آخر تو را پسند کنمدر کمندِ تو‌ام که جبرانِ اینکه یاران تو کم‌اند کنمحق ب

سِیرِ آنان که دلبرند کنماول‌آخر تو را پسند کنمدر کمندِ تو‌ام که جبرانِ اینکه یاران تو کم‌اند کنمحق بده در فراقِ آغوشتچشم خود را به گریه بند کنممیزنم بال بال تا خود رادر هوای تو شهربند کنمبا کمی از غبار نعلینتخویش را ایمن از گزند کنمبی نیازم کنی اگر خود رادرِ این خانه مستمند کنمعین فرزانگیست گر اینجاآنچه دیوانگان کنند کنم نَفَسَم گیرِ نَفْس مانده اگرروضه خوانی به چون و چند کنمروزگارم که تلخ شد بایدنذر هیئت دو کیسه قند کنمگریه بر تو نشاط داده اگربعدِ روضه بگوبخند کنمشب جمعه برای غربت توگریه‌ی فاطمه پسند کنمتا ابد لعن بر همان کس کهپیرُهن از تن تو کند کنماز روی خاک گرم کرب و بلاکاش بودم تو را بلند کنم#شعر_مناجات_سیدالشهدا_ع #گروه_شعر_یا_مظلوم @hadithashk