کسی آمد که در او چشمه‌ی اسلام پیدا هست که علمی از لدنی در وجود او هویدا هست نشسته پای درسش عقل و دار

کسی آمد که در او چشمه‌ی اسلام پیدا هست که علمی از لدنی در وجود او هویدا هست نشسته پای درسش عقل و دارد او سر تعظیم که صادق وارث علم علی و آل طاها هست اگر منبر به خود دیده‌ست دریایی چنین ژرفاعلی در علم اگر دریاست، این فرزند دریا هست نباید قطره‌ای از باده‌ی این خم زمین ریزد که کام عرشیان از باده‌ی او در تمنا هست جهان و مردمانش تشنه‌ی شهر و در علمندبپرسیدش که او اسرار و رمز و راز دنیا هست الا دنیا، ببین رخسار او آیینه‌ی وحی‌ست در این آیینه جبراییل هم محو تماشا هست مفضّل خوب می‌داند میان ظلمت دنیا طلوع آفتاب علم بی‌اندازه زیبا هست اگر اسلام و دین حق به نام مکتبش باقی‌ستتمامِ ریشه‌ی این باغ، از آن چشمه برپا هستقلم در دست او شلاق بر بنیان ظلمت شد همان که مکتبش روشنگر آیین فردا هست مدینه امشب انگاری وضو از نور می‌گیرد در آغوشش ببین خورشید آل مصطفی را هست به روی سفره‌ی دنیا چنان بخشیده نانش را که نان دست صادق قوت جان اهل تقوا هست «نسیم صبح صادق می‌وزد از گیسوی صادق»که در میلاد او امشب جهان لبریز معنا هست#شعر_ولادت_امام_جعفر_صادق_ع#احمد_علمدار@hadithashk