ز هجران تو حال دل شبیه ابر باران استبهاران بی حضور تو چُنان فصل زمستان استتو وقتی که نمی آیی دل من خ

ز هجران تو حال دل شبیه ابر باران استبهاران بی حضور تو چُنان فصل زمستان استتو وقتی که نمی آیی دل من خوش به چه باشدببین شب های عمرم را همه شام غریبان استمنِ بی معرفت اصلا سراغت را نمی گیرمبمیرم که شریک غربتت خار بیابان استنماز وتر خواندم باز اسمت شد فراموشمولی تو یاد من بودی و گفتی از محباّن استدر این مخروبه دل در پی ات هستم ولی از تونشانی را نمی یابم که جولانگاه شیطان استمنِ آلوده را هم مثل خوبانت بغل کردیمنی که کار هر روزم شکست عهد و پیمان استبه شام تار قلب من چنان صبح سپیدی تو خدا را شکر بر دنیای ما نور تو تابان استبه هر جایی به غیر از تو نظر کردم ضرر کردمز چشمان گناه آلود من روی تو پنهان است شبیه پیرمردِ قفل ساز گوشه ی بازاربه من هم سر بزن این دل به رویت وا چو دکّان استمیان وصل و هجرانت ببین خوف و رجایم رامنم آنکه ز شوق دیدنت پاره گریبان استعجب رویای شیرینی اگر ممکن شود یک‌بارببینی مهدی صاحب زمان بر خانه مهمان استخلاصه می‌شود دنیا برای هر که در چیزیبرای ما نجف رفتن نشستن رو به ایوان استز پا افتاده ام دیگر به زیر بار معصیت منم موری که آخر مقصدش قصر سلیمان استفقیر خانه مولا بشو تا که غنی باشیبه قربان مرامش که به فکر مستمندان استهوا تاریک شد اما نرفته شمر از گودالببین بالا سر تو رقص و شادی، پای کوبان استتو گفتی مادرم اینجاست اما بی حیا قاتللباست را کشید و برد، حالا پیکر عریان است#شعر_مناجات_امام_زمان_عج #بهمن_ترکمانی @hadithasgk