🔸بحث‌هایتان را کِش ندهید🔸🔹 آیت الله حائری شیرازی 🔹▫️ وقتی انسان به آن دنیا می‌رود، از خیلی کارها

🔸بحث‌هایتان را کِش ندهید🔸🔹 آیت الله حائری شیرازی 🔹▫️ وقتی انسان به آن دنیا می‌رود، از خیلی کارهایی که اینجا انجام داده، ناراحت می‌شود؛ از #سهل‌انگاری‌هایش، از اینکه #تصمیم قطعی نگرفته، از اینکه #فرصت‌هایش از دست رفته، از اینکه سر مسائل کوچک #سخت‌گیری کرده، و سر اختلاف‌های جزئی وقت تلف کرده و حتی #بحث_و_جدل کرده است. ▫️ #کِش_پیداکردنِ_بحث، خودش یک آفت است و موجب ملال و دلتنگی است. سر به‌سر همدیگر گذاشتن، موجب حقد و کینه می‌شود. مثلاً از طرف مقابل نکته‌ای می‌گیری و با همان، او را سرکوب می‌کنی؛ خب طرف آزرده می‌شود. یا حرفی را که زده، بد معنا می‌کنی تا از آن نکته بگیری و محکومش کنی! این‌ها همه از آفات و آثار سوء جدال است.▫️ چطور باید بحث را پایان داد تا آدم اهل جدال نباشد؟ دقیقاً همان جایی که دلت می‌خواهد بحث را ادامه بدهی، آن را قطع کن! همان وسطِ کار که داری پیروز می‌شوی، دیگر ادامه نده! بعضی‌ها می‌خواهند آن‌قدر بحث را پیش ببرند تا پیروزِ کامل شوند و آن وقت دست بِکِشند. خیال می‌کنند فقط وقتی بر باطل هستند باید جدال را تعطیل کنند؛ اما اگر حق با آنها باشد، نباید بحث را تمام کنند. نه! «اتْرُكِ الْمِرَاءَ وَلَوْ كُنْتَ مُحِقّاً»؛ بگو مگو و جدال را تعطیل کن، حتی اگر حق با خودت باشد.▫️ حرف‌ها باید یک جایی بُریده و تمام بشود. شما اگر در مکالمه‌ها یک جایی حرف را قیچی نکنید، نقطۀ پایانی برای مشاجره‌ها و مباحثه‌ها نباشد، به سادگی یک گفتگوی ساده یا اختلاف سلیقه، منجر به #متلاشی_شدن_یک_جمع می‌شود.▫️ ببینید! اصحاب کهف که به برکت نورانیت الهی حالی داشتند، وقتی ۳۰۹ سال در غار ماندند و خدا آن‌ها را برانگیخت، اولین حرفشان با هم این بود که «خب، چقدر گذشته است؟» یکی‌شان گفت: «ما یک نصفه‌روز است اینجا خوابیده‌ایم!». دیگری گفت: «نه، یک روز شده!» یکی به آن‌ها گفت: «خب! خدا بهتر می‌داند چقدر اینجا مانده‌اید؛ چرا وقتی نمی‌دانید، بحث می‌کنید؟!»: «قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ». یعنی حتی بحثی را هم که نتیجه‌ای ندارد، سریع می‌بُرَند! ✅ اگر بدنبال حکمت‌های ناب هستید، هم‌اکنون عضو کانال آیت الله حائری شیرازی شوید:http://t.me/+PDBzGjBq2z2EpWMk