.غزل ۱۵۷خوش است خلوت اگر یار یارِ من باشدنه من بسوزم و او شمعِ انجمن باشدمن آن نگینِ سلیمان به هیچ ن

.غزل ۱۵۷خوش است خلوت اگر یار یارِ من باشدنه من بسوزم و او شمعِ انجمن باشدمن آن نگینِ سلیمان به هیچ نَسْتانَمکه گاه گاه بر او دستِ اهرمن باشدروا مدار خدایا که در حریمِ وصالرقیب محرم و حِرمان نصیبِ من باشدهُمای گو مَفِکَن سایهٔ شرف هرگزدر آن دیار که طوطی کم از زَغَن باشدبیانِ شوق چه حاجت؟ که سوز آتش دلتوان شناخت ز سوزی که در سخن باشدهوایِ کویِ تو از سر نمی‌رود آریغریب را دلِ سرگشته با وطن باشدبه سانِ سوسن اگر دَه‌زبان شود حافظچو غنچه پیشِ تواش مُهر بر دهن باشد@Hafez_GoharSokhan