باقی مسابقه را نوشیدیم. او برایم شانس آورد. دو تا از سه مسابقه‌ی آخر را بردم. ازش پرسیدم با ماشین خو

باقی مسابقه را نوشیدیم. او برایم شانس آورد. دو تا از سه مسابقه‌ی آخر را بردم. ازش پرسیدم با ماشین خودت اومده‌ی؟گفت: با یه احمق عوضی‌ای اومده‌م، فراموشش کن. گفتم: اگه تو بتونی من هم می‌تونم. توی اتومبیل پیچیدیم به هم و زبانش مثل بچه‌ی مار گمشده‌ای هی این ور و آن ور می‌رفت. بعد باز شدیم و من راندم تا ساحل. شب خوش شانسی‌ام بود. میزی مشرف به دریا گرفتم و نوشیدنی سفارش دادیم و منتظر استیک ماندیم. همه‌ی آدم‌های آن‌جا نگاهش می‌کردند. خم شدم جلو و سیگارش را روشن کردم و به این فکر می‌کردم که این یکی از آن خوب‌ها خواهد بود. هر کسی که آن‌جا بود می‌دانست من به چه فکر می‌کنم و مری لو هم می‌دانست من به چه فکر می‌کنم و از بالای شعله لبخند زدم.(اداره پست، بوکوفسکی، امیرریاحی)پ.ن: یک صلوات عنایت بفرمایید.@hafezbajoghli