کشف یکی از دوستان موسیقی‌دان:دست زدن و گرفتن سر ضرب موسیقی سنتی ایرانی غیر از ریتم شش هشتم، کار خیلی سختیه، در صورتی‌که در موسیقی غربی به دلیل وجود صدای "درام" ریتم زمینه‌ای قابل تشخیصه.درسته که در موسیقی سنتی ایرانی هم تمبک داریم، ولی تمبک مسوولیت اصلیش به عنوان یک ساز کوبه‌ای که نگه داشتن ضرباهنگ است رو فراموش کرده. تمبک نواز ایرانی اون‌قدر درگیر ریز زدن و شلوغ‌کاری و شیرین کاریه که یادش می‌ره ضرباهنگ رو به طور واضح نشون بده. معمولن مخاطبان موسیقی سنتی ایرانی نمی‌تونن ضرباهنگ ریتمی که می‌شنون رو در ذهن‌شون یا با دست زدن، یا با تکون دادن سر نگه دارن. حس ریتم به راحتی از دست مخاطب در می‌ره. اتفاقی که در موسیقی غربی به دلیل طنین واضح ضربه‌های درام نمیفته. @hafezbajoghli