غرقِ غبارم، خاکِ خوزستانم انگارمثل خوره افتاده غم در جانم انگار جای رطب، خشخاش در من رشد کردهمن کِش

غرقِ غبارم، خاکِ خوزستانم انگارمثل خوره افتاده غم در جانم  انگار جای رطب، خشخاش در من رشد کردهمن کِشتِ پنهانِ بلوچستانم انگاراز بس زمستان بود در این بی‌بهاریپژمرده شد شمشادِ سی‌سنگانم انگار هر مصرع از شعرم دو صد تفسیر داردصدها مجلّد شرحِ المیزانم انگار روزی یقین نقشی به جا می‌ماند از منچون طاقِ کرمانشاهی بُستانم انگارهر تکّه از من را به یغما برده دستیآری، شبیهِ کشورم ایرانم انگار #فاطمه_اتحاد@haftbeyt