جامعه انسانیعبدالرسول عمادی جامعه انسانی چگونه جامعه ای نیست؟!جامعه ریاضی دانان نیست. ریاضیات چارچوب است انسان گاهی می خواهد از چارچوب ها بیرون بزند. جامعه ریاضی دان ها جامعه عاقلان است. جامعه انسانی گاهی به جنون خفیف نیاز دارد.جامعه انسانی جامعه ارتشیان نیست. ارتش چرا ندارد. جامعه بدون‌چرا انسانی نیست. جامعه مطیع بدون شک انسانی نیست.جامعه انسانی جامعه قانون مند نیست. قانون هزار راه در رو دارد و می شود با پنبه قانون سر انسان را برید. جامعه انسانی انجمن اصناف و بازاریان  نیست. سود و زیان نباید مبنای زندگی در جامعه انسانی باشد انسان گاهی برای انسان ماندن باید زیان کند.جامعه انسانی جامعه جسمانیان، ورزشکاران و بدن سازان نیست. بدن را بسازیم که چه بشود؟ گوسفند را پروار می کنند تا گوشت بیفزاید. آدمی پروار می شود که چه بشود؟جامعه انسانی جامعه زاهدان و تارکان دنیا نیست. آدم پایی در زمین دارد و سری در آسمان انسان اگر پایش در زمین محکم نباشد زباله ای فضایی بیش نیست.جامعه انسانی همه این ها هست و هیچ کدام از اینها نیست.جامعه انسانی جامعه ای اخلاقی است. جامعه ای مرکب از صاحبان اراده آزاد که در آن معیارهای تشخیص خوب از بد معلوم است.در جامعه انسانی جبر غریزه و جبر جامعه اراده آدمی را به بند نمی کشد. هیچ کس برده و بارکش افکار و امیال و انبار دیگری نیست.انسان موجودی اخلاقی است. پایی در زمین دارد و سری در آسمان. سود و زیان و‌جسم و روحش، اطاعت و تمردش و پرورش روح و جسمش برای خدمت به اخلاق است.اخلاق خود خواهی یا دیگر خواهی نیست. اخلاق تعالی جویی و حق طلبی است.  @haftjoosh