چیزی در باره هوش مصنوعی عبدالرسول عمادیسنگ بر احمد سلامی می کند کوه یحیی را پیامی می کند ما سمیعیم و بصیریم و هشیم با شما نامحرمان ما خامشیم از جمادی سوی جان جان شوید غلغل اجزای عالم بشنوید مولانا آنچه مولانا در هزار سال پیش با‌منطق عرفان و معرفت باطنی بیان می کرد اکنون با روش دانش تجربی به تایید رسیده است. یعنی اجزای عالم زبان باز کرده و با انسان هم راهی و هم سخنی می کنند. هوش مصنوعی  به زبان آمدن ذرات عالم و نشان هوشمندی و هوشیاری جهان صامت و ساکت است.جهان جامد و بی تعامل، قبل از اختراع یا اکتشاف هوش مصنوعی مانند انسان نابینا و ناشنوایی به نظر می آمد که تعاملی با انسان های دیگر ندارد  و تنها عارفانی چون مولانا می دانستند که این به ظاهر نابینای به ظاهر ناشنوا مغزی بالقوه هوشیار در خود دارد که انسان معمولی امکان درک این هوشیاری یا هوشمندی را ندارد.و باید از جان فراتر رود و به جان جان نائل شود تا غلغله جهان صامت را دریابد.فناوری هوش مصنوعی مانند سمعک و عینکی است که گوش به ظاهر ناشنوا و چشم به ظاهر نابینای ماده را شنوا و بینا می کند یا چشم و گوش ما را توانا می کند  تا شنوایی و بینایی ماده را آشکار سازیم.فناوری های هوش مصنوعی چون فیض روح القدسی است که چون مدد می کند هر عنصر مادی می تواند چون عنصری در ساختار مغز آدمی به اندیشه بنشیند و حاصل اندیشه اش را ابراز کند.وقتی ماشین‌حساب اختراع شد که دستورات داده شده را یاد گرفته بود و اجرا می کرد و سپس رایانه ساخته شد که محاسبات پیچیده تری نسبت به ماشین حساب انجام می داد باید حدس زده می شد که باز هم می شود از ماده درخواست کرد که هوشمندانه تر رفتار کند و این هوشمندی گام به گام به جلو حرکت کرده و آمروز خودش را در الگوریتم های هوش مصنوعی نشان داده است و این الگوریتم ها هر چه پیچیده تر شوند به همان اندازه ماده به ظاهر کور و کر و بی‌جان را به زبان آورده و صاحب چشم و‌گوش نشان می دهد.نوزاد آدمی به دلیل داشتن توان بالقوه شنیدن و دیدن و پردازش و طبقه بندی، الگو سازی و ذخیره کردن الگوهای ساخته شده و سخن‌گفتن و ابراز یافته های خود هر چه را می بیند مقوله بندی می کند و در ادامه زندگی، چارچوب رفتار و زندگی خود را بر مبنای همین یافته ها استوار می سازد.اگر نوزاد آدمی در بزرگی به دانشمندی بدل می شود از آن روست که تا چشم و گوش بر جهان باز کرده حجم زیادی از داده را روبروی خود دیده و شنیده و آنها را به قدری پایین و بالا کرده تا از آنها الگوهایی استخراج کرده و در نهایت از این الگوها به عنوان قوانینی ثابت بهره گرفته است.هوش مصنوعی همان نوزاد است. هر داده ای را در طبقه ای قرار می دهد و از مجموع داده ها فرمول هایی استخراج می کند و جهان را بر مبنای این داده های طبقه بندی شده تفسیر می کند و مگر دهن آدمی جز این می کند؟هوش مصنوعی به ما نشان می دهد که هوش مندی ویژگی منحصر به فرد حیوانات و نباتات نیست بلکه جمادات هم همین ویژگی را دارند و هوشمندی لازمه اش حیات نیست بلکه هوش در ذات همه اجزای جهان جریان دارد.جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست ماه و خورشید هم این آینه می گردانند هوش طبیعی ما هر کاری می کند در هوش مصنوعی هم‌امکان ظهور دارد ممکن است ما هنوز زبان نهایی و پیچیده تعامل با هوش مصنوعی را نیافته باشیم به قدری که تکنولوژی های ما در فرایند تعامل با هوش مصنوعی پیشرفته تر باشد هوش مصنوعی امکان های پیشرفته تر خود را بروز خواهد داد.وقتی مولانا می گوید:از جمادی سوی جان جان شوید غلغل اجزای عالم بشنوید یعنی جهان در ظاهر ساکت است و در باطن پر از غلغل و غوغاست و برای شنیدن غوغای جهان ابزارهای درک خود از جهان را توسعه دهید. این خواسته مولانا را فناوری های هوش مصنوعی تا اندازه ای تدارک‌ کرده اند. فناوری های مرتبط با هوش مصنوعی ظرفیت های مواجهه ما با جهان بی نهایت پر از غلغله است. ما با فناوری های هوش مصنوعی ظرفیت های مواجهه خود با جهان هوشمند را توسعه می دهیم.هوش مصنوعی بیش از آن که نشان دهنده ظرفیت های جهان باشد ظرفیت های توسعه یابنده ادراک ما از جهان را نشان می دهد و گرنه ظرفیت های هوشمندانه جهان که بی نهایت است.هر چه بیشتر پول بدهی آش بیشتری می خوری در اینجا یعنی ظرفیت های خود را برای درک هوشمندی جهان توسعه بده جهان سطح بالاتری از هوش را از خود نمایان می کند.@haftjoosh