ارزانی سردرگمی سونامی امواج انسانی استبیماری این قرن ما سر در گریبانی است هر کس که می بینم غمی در چش

ارزانی سردرگمی سونامی امواج انسانی استبیماری این قرن ما سر در گریبانی است هر کس که می بینم غمی در چشم هایش هست دلواپس آینده های نابسامانی است بازار تقوی میوه اش یکسر پلاسیده است شوق یقین در سوله های حرص زندانی است در چشم‌ کوچه بازی گرمی نمی بینم گنجشک شادی کشته شاهین نادانی است کو باغ سبزی که درش را هم نشان دادید در پیش چشمم هر چه می بینم بیابانی است من‌خاطری گم‌ گشته ام در خاطرات خود شاید در آنجا باغ سبزی در گل افشانی است دست دلم را در کدامین دست بگذارم؟وقتی که دستی دست در کار پریشانی است در چشم سفره لقمه شرمی نمی بینم لب ها لبالب از شراب لغو هذیانی است گفتم‌ نباید سفره دل را گشود اما دیدم همین یک سفره ام مشمول ارزانی است من می روم از شهر بی آزرم تان بیرون ای ساکنان اینحا نه آیین مسلمانی است عبدالرسول عمادی پانزدهم مرداد چهارصد و پنج@haftjoosh