تقدیم به برادر عزیزم ع. پایدار سلیمانی جهان بدون رخ دوست کهنه زندانی است و زندگی سبدی از غم‌ و پریشا

تقدیم به برادر عزیزم ع. پایدار سلیمانی جهان بدون رخ دوست کهنه زندانی است و زندگی سبدی از غم‌ و پریشانی است نمی رسند به هم دست های ما از چه؟چرا نصیب من از لحظه ها پشیمانی است؟ اگر که سینه شد از درد و داغ مالامال دوای سینه زخمی رفیق درمانی است بگو که خنده به لب بشکفد شکوفه به دل سخن بران که علاج دلم سخن رانی است بگو که قال تو بر قفل دل کلید آمد و" قل" شروع بسی سوره های قرآنی است "من‌از دیار حبیبم نه از بلاد رقیب "حبیب را به رهت این دو چشم بارانی است شقایقی است دلم اهل داغ آباد است که در مجال جنون گرم‌ کاسه گردانی است مرا رها مکن ای دوست در غبار خودم که روشنای دلم زان نگاه طوفانی است نگین هستی من باش و نقش جانم باش که با تو مسند من شوکت سلیمانی است "خدای را مددی ای رفیق ره تا من" ز خویش وارهم این منتهای انسانی است عبدالرسول عمادی چهاردهم تیرماه چهارصد و پنج