گاهی توی جمع می‌بینم پدر یا مادری مدام می‌گه: «بچه‌ی من خیلی باهوشه.»من معمولاً بهشون می‌گم: از باهو

گاهی توی جمع می‌بینم پدر یا مادری مدام می‌گه: «بچه‌ی من خیلی باهوشه.»من معمولاً بهشون می‌گم: از باهوش بودن بچه‌ات خوشحال باش، اما مراقب باش این نشه تنها هویتی که بهش می‌دی.کودکی که مدام بابت «باهوش بودن» تحسین می‌شه، کم‌کم ممکنه احساس کنه باید همیشه این تصویر رو حفظ کنه؛ حتی اگر گاهی برای حفظش تقلب کنه، اشتباهش رو پنهان کنه یا از شکست فرار کنه.به جای اینکه بگی: «تو خیلی باهوشی.»بگو: «دیدم چقدر برای حل این مسئله فکر کردی.» «از تلاشت خوشم اومد.» «این‌که ناامید نشدی، ارزشمنده.»بچه‌ها بیشتر از اینکه به برچسب‌ها احتیاج داشته باشن، به دیده شدنِ تلاش، پشتکار و رفتارهاشون نیاز دارن.این‌طوری اعتمادبه‌نفس می‌سازیم، نه فقط یک تصویر که کودک مجبور باشه هر طور شده ازش محافظت کنه.https://t.me/+EE8QmyQCr5VlMmQ0