در عبور از فکر و ذهن:خصوصیت اصلی ذهن، همواره آگاه بودن از موضوعی است. یعنی همواره ذهن موضوعی را در خ

در عبور از فکر و ذهن:خصوصیت اصلی ذهن، همواره آگاه بودن از موضوعی است. یعنی همواره ذهن موضوعی را در خود نگه می‌دارد و مشغولِ وارسی، سبک‌سنگین کردن و بالا و پایین کردنِ آن است. در هنگام سکوت و مراقبه، توجه و آگاهی که به خود داریم ما را از ذهن، همه‌چیز و از همه‌کس جدا می‌کند. "من" ِ ما نمی‌تواند در تنهایی همه‌جانبه زندگی کند و به موجودیت و هستیِ خود ادامه دهد. "من" در ارتباط و پیوند با جهانِ بیرون است که هستی دارد؛ به‌عبارت دیگر منِ ما وابسته به دنیای خارج از ذهن است. اگر در بیرون چیزی نباشد، درون نیز رنگ می‌بازد. آن‌گاه فقط آگاهیِ ناب و خدا بر جای می‌ماند.کتاب_به_سوی_فنا "  ص ۱۲۹@haghightx