مراجعه به روانشناس را جدی بگیریم !دنیایِ این روزهایمان پر شده از روان هایی زخمی و مسموم ، که از ترسِ قضاوت ها ، درمان را پس می زنند ...از مردمی که مشکلاتِ طبیعیِ روحیِشان را هم انکار می کنند ...یک جایِ کار می لنگد ؛وقتی برای یک سردردِ ساده به پزشک مراجعه می کنیم اما افسردگی و مشکلاتِ روانمان را پشتِ نقابِ لبخندی عامه پسند ، پنهان می کنیم ،وقتی کسی که به هر دلیلی به مطبِ روانشناس مراجعه کرد را دیوانه و روانی و مقصر خطاب می کنیم ،وقتی قبل از استخدامِ افراد ، در خطیرترین و سرنوشت سازترین مشاغل ، آزمونِ سلامتِ جسمی را در اولویت قرار می دهیم ...جامعه ی ما پر شده از بیمارانی که از دردِ روانشان ، گلویِ آرامشِ یکدیگر را فشار می دهند ...بیمارانی که قبل از درمان ، پشتِ میزها نشستند و با اشتباهاتشان ، میلیون ها نفر را مبتلا به فقر و یاس و بلاتکلیفی کردند ...و مردمی که غده ی سرطانیِ روحشان بقدری وسعت یافته که دیگر نه چشمانشان می بیند ، نه گوش هایشان می شنود ...مردمی که از شدتِ درد ؛در اعماقِ سکوتی نجیبانه ، فریاد می زنند ...سکوتی که حکمِ اعدامِ جمعیِ شان است ...سلامتِ روحیِ افراد ، میزانِ انسانیت و عدالتِ یک جامعه را مشخص می کند ...باید فرهنگ سازی شود !روانشناسی شغل نیست ،یک رسالتِ حیاتی و مقدس است !رسالتی که این روزها ؛تاوانِ بایکوتِ کورکورانه اش را پس می دهیم ...✍نرگس‌صرافیان‌طوفان‌روزِ روانشناس و مشاور گرامی باد ...@halekhobezendegiii