پس كِى ما خودمان را زندگى كنيم؟من به خاطر توتو به خاطر مناون به خاطر ماما به خاطر شماشما به خاطر اون

پس كِى ما خودمان را زندگى كنيم؟من به خاطر توتو به خاطر مناون به خاطر ماما به خاطر شماشما به خاطر اونهااونها به خاطر چى؟...كى تمام مى‌شود اين بازى تلخ و دردناك؟پس كِى من خودم را زندگى كنم؟پس كِى تو خودت را زندگى كنى؟پس كِى ما خودمان را زندگى كنيم؟بدبختی ما در رابطه‌ها همين است که می‌ترسیم!از حرف زدن!از خودمان بودن!مطلوب او می‌شویم!و خودمان را فراموش می‌کنیم...کم‌کم هیچی از خودمان باقی نمی‌ماند!یک رابطه‌ی فرسایشی که هراسش، ترس ازدست‌دادنش، تهدیدهایش، از آرامشش بیشتر می‌شود!ما هم چنگ می‌زنیم به هر طنابی از این بودن!که تنها نمانیمکه یکی باشد شده چند روز در میان شب‌بخیری، صبح‌بخیری بگوید!به عزت‌نفسمان فکر نمی‌کنیمبه حرمت خودمان بودن، فکر نمی‌کنیماساساً به خودمان فكر نمى‌كنيمو اسم اين تهى شدن و هيچ بودن را عشق مى‌گذاريم!اما عشقآمدن براى بودن استنه براى هيچ شدن...@halekhobezendegiii