جنوب استان کرمان جایی است که به جای رشد و تعالی فرزندانش را در چاه بی برنامگی دفن میکند/عدم تدبیر و پیش بینی بحران جان ۳نفر را در کوشکمور گرفت🔻سالهای اول کاری ام را در کوشکمور گذراندم نجابت ،صداقت و مردم داری عزیزانی که جانشان را در چاه بی امکاناتی از دست دادند قلبم را سوزاند🔻گویا خشکسالی در جنوب استان کرمان تنها دامن باغات جنوب را نسوخته و به یغما نبرده است، که خشکسالی اندیشه‌ و عمل بعضی از مسئولان، جان فرزندان این سرزمین را هم می‌گیرد. جنوب با همان مردمان غیرتمند و صبورش هنوز تشنه است؛ تشنه‌ی امکانات، تشنه‌ی خدمات اولیه، تشنه‌ی مسئولانی که یادشان بیاید چرا بر صندلی‌های مسئولیت تکیه زده‌اند.🌹هلیل اسیر در بند و زمین‌های بی‌رمق جنوب شاهدند که چگونه محصولاتشان را به غارت بردند و نام جنوب و سخاوت مردمانش را نردبان ترقی خویش کردند. اما این بار غارت، تنها ثروت و آب نبود؛ این بار، بی‌کفایتی و بی‌تدبیری جان گرفت.🔻حادثه‌ی هولناک کوشک‌مور را چه کسی پاسخ خواهد داد؟ همان جایی که در عمق شصت متری چاه، دو انسان ایثارگر برای نجات دیگری جانشان پرپر شد. گازگرفتگی نبود، بی‌امکاناتی بود که جان را ربود. نبود تجهیزات امداد و نجات، نبود آموزش و ابزار، نبود مدیریتی که از پیش‌بینی بحران چیزی بداند. آیا جان انسان در این سرزمین چنین بی‌ارج شده است که در آتش سهل‌انگاری و کم‌توجهی خاکستر شود؟آقایان مسئول جنوب استان کرمان! روی سخنم با شماست؛ با شمایی که یا نمی‌دانید یا نمی‌خواهید بدانید ارزش جان انسان، سنگین‌تر از هر عدد و آمار و هر پروژه‌ی تبلیغاتی است. چرا اندیشه‌ مسئولان جنوب استان کرمان تو تنها وعده‌دادن خو کرده و نه به فراهم کردن ابزار و امکاناتی که جان مردم را نجات دهند؟ اندیشه‌ تان این‌قدر فرسوده و کویری شده است که حتی از کوشک‌مور خشکیده‌تر به نظر می‌رسد، از هلیل دربند بی‌رمق‌تر و از تالاب جازموریان مرده‌تر.🔻مردم جنوب کرمان به کدام گناه باید محاکمه شوند؟ جز صداقت، جز سخاوت، جز پایمردی، جز رشادت، جز شکیبایی؟ تا کی باید با دستان خالی در برابر مصیبت‌ها بایستند و در نبود ابتدایی‌ترین امکانات، مرگ عزیزانشان را نظاره کنند؟🔻باید گریست، باید مرثیه‌خوان این جامعه شد؛ جامعه‌ای که به جای تعالی و رشد، فرزندانش را در چاه‌های بی‌برنامگی دفن می‌کند.جنوب را دریابید، پیش از آنکه دیر شود. پیش از آنکه نام کوشک‌مور و جازموریان و هلیل، تنها در مرثیه‌ها بماند. جنوب می‌سوزد، نه از گرمای آفتاب، که از آتش بی‌توجهی.منوچهر صباحی گراغانی