‍ ۱۳ شهریور؛ سالگرد درگذشت پزشک شاعر، بانوی انسان‌دوستکم پیش می‌آید نام زنده‌یاد «ایراندخت میرهادی» برده شود و همدانی‌هایی که پا به سن گذاشته‌اند او را نشناسند و از انسانیت و مهارت و تبحر این بانوی پزشک خاطره‌ها نقل نکنند. پزشکی که قبل از پزشک بودن یک انسان والا بود و با خدماتی که به مردم همدان داشت در یاد و خاطره آنها زنده ماند و پایدار شد.دخترش آذر در کتاب «خاطرات و زندگی دکتر ایراندخت میرهادی» گفته است: «مادرم انساني ديگر بود، يكي از صد هزار. حتی ما فرزندانش هم او را آن‌طور كه بايد درك نكرديم، حتی شهر همدان نيز كه 13 سال پس از مرگش به جانفشاني‌ها و خدمات او ارج نهاد. روحش شاد باد».میرهادی متولد ۱۷ فروردین سال ۱۲۹۹ در تهران بود. پدرش سیدفضل الله اولین تحصیل کرده ایرانی در آلمان بود. وی در آنجا ازدواج کرد و بعد از ۱۳ سال اقامت وگذراندن جنگ جهانی اول به ایران بازگشت. ایراندخت اولین فرزند این ازدواج بود.ایراندخت دوران تحصیل خود را در دارالفنون تهران و بعد در مدرسه آلیانس و آمریکایی‌ها به پایان رساند و در همان‌جا به زبان فرانسه تسلط کامل پیدا کرد. از مادرش مجسمه‌سازی، نواختن پیانو، موسیقی و شنا آموخت و به وسیله معلم نقاشی خود این هنر را کاملا شناخت و به کار گرفت. میرهادی در ایران به عنوان شاگرد ممتاز و عالی رتبه پرستاری شناخته و بعد از اتمام دبیرستان برای ادامه تحصیل، همراه مادرش عازم آلمان شد. در زمان جنگ جهانی دوم به دلیل مشکلات جنگ در آلمان مشغول به کار شد و اثرات جانگداز ویرانی جنگ او را متأثر کرد.پس از جنگ که نسبت به شغلش دلسرد شده بود به اتریش رفت و هنر را دنبال کرد. بعد از چند سال با تشویق‌های همسرش رو به رشته پزشکی آورد. در همین بین فرزندش را به علت جنگ و بمباران از دست داد و روزگار تلخی برای وی رقم زد.میرهادی پس از اتمام تحصیلات در رشته پزشکی به همراه همسرش که نقاش و هنرمند بود به همدان آمد و به طبابت مشغول شد. وی ۱۳ شهریور سال ۱۳۶۸ بر اثر عارضه قلبی درگذشت و یادش در میان همدانی‌ها ماندگار شد.#همدان_پرس @HamedanPress