فرصتِ قد کشیدنت را بازروی قانونِ جنگ‌ها خوردندماده آهوی دیگری بودیمادرت را پلنگ‌ها خوردندجنگ... از پ

فرصتِ قد کشیدنت را بازروی قانونِ جنگ‌ها خوردندماده آهوی دیگری بودیمادرت را پلنگ‌ها خوردندجنگ... از پایه‌های دینت بودجنگ دامادِ سرزمینت بودجنگ هر شب به حجله‌ات می‌بُردسینه‌ات را فشنگ‌ها خوردندزیرِ دستِ جهان نخوابیدیبا امیر ارسلان نخوابیدیحقّ فرخ لقایی‌ات را بازپشتِ شهرفرنگ‌ها خوردندآرزو کردی و پسر نشدیقصه‌ی ساده‌ات فرشته نداشتبه خودت هم دروغ می‌گفتیپدرت را نهنگ‌ها خوردندزیر دندانِ مرز جان کندیخاطراتِ تو تیرباران شددر دهان خلیج هضم شدیوطنت را تفنگ‌ها خوردندمرده بودی و فکر می‌کردیخاک مانند مرگ یکرنگ استکفنت پرچم سپیدی شدپرچمت را سه‌ رنگ‌ها خوردند!روی سرهایتان اذان گفتندشهر آن‌قدرها مناره نداشت!سجده کردی و سرزمینت راباز تیمور لنگ‌ها خوردند...□وای شاعر… دوباره پرت شدیپرِ سیمرغ، روی قاف شکستجگرت پاره بود، خونت راتک تکِ قلوه سنگ‌ها خوردندتوی زندانِ قصر، شاه شدیتوی زندان ولی هوا کم بودآرزو داشتی نفس بکشینفست را سرنگ‌ها خوردند… . ‏حامد ابراهیم پورغزلی از کتاب: آوازهایی از طبقه‌ی سوم/ چاپ:۱۳۹۳@hamedebrahimpouroriginal