اگر از حال من پرسیبه سان موریانه ای هستمکه بعد از یک عمر فکر کردندل بسته به جوخه ای چوبیسراغش را نمی گیردنه چهارپایی، چارچوبی و معشوقشتماما سرگرم اعدام استکه دانه دانه به رویاهاشحکم اعدام می دهد هر روزبدون ابلاغی و دادگاهیمن آن موریانه ام هر روزدر جنگ با جوییدن هاکه چوب ها مهربان هستندچه پای جوخه اعدامچه در کلبه ای چوبیدلم آغوش می خواهدنه از سمت آویزتقانع ام به تیر جوخه ات اماتو از من دست می شوریچون از موریانه ها هستماسیر طبیعتی زوریاگر عقرب بودم چه؟طنابی یا گلی شب بو؟بهانه جور می کردیدلیلش هم مشخص بودتو نیز آرزو داریگمانم در فکر نجاری#حامد_رجب_پور