تو لبخند بر لبشان نقش بسته رنگ بهار روی دیوارها پا گذاشته پاییز روی ایوان مادربزرگ زمزمه می کند "ک

تو لبخند بر لبشان نقش بسته رنگ بهار روی دیوارها پا گذاشته پاییز روی ایوان مادربزرگ زمزمه می کند "کوچه لره سو سپمیشم یار گلنده توز اولماسین" و تو همچنان با کلمات محو در فضای خانه همراه چای لب سوز نوشیده می شوی همراه ماه می تابی از پنجره نگاهت زیباست لبخندت فراموش ناشدنی تن به ارعاب شب نداده ای سکوت تو را آهسته آهسته می خواند صدای ضربان ساعت هارمونی صندلی های نشسته همصدا به صدای شعرهای تو خوانده می شوند قاب عکس ها هر شب شب شعری است اتاق به اتاق خونده می شوند صفحات مانده بر لبان تو گاهی شک می کنم به رفتنت شک می کنم به سکوت خوابهایت کاظم رستمی از زنجان