و امااندام‌وارۀ تو..آن تندیسۀ تراش‌خوردۀ زیبا ..که الهۀ عشق رادر معابدِ یونانِ کهن را می‌مانَدشمایلِ جاودانی از عشق .. کهپیکرش با احساس قلم خورده است.. وتار و پودش با شعر در آمیخته ..با شعردر آمیخته‌ای ..شبیه خیالِ من با رؤیای آغوشت ..که شرحِ آغوش توادبیاتِ متعهدِ من است به عشقِ تو ..می‌دانی..من از پیکرتراشیِ تودر شعرهای خویش دانستمکه رؤیای عشق تو.. اگرچهزیاده‌خواهیِ شعرهای من است.. امابا این‌همه آنقدر نانجیبانه نیست کهشرمِ شرقیِ آغوشت خدشه‌دار گردد..با من بمانو از گیلاسِ نگاهت،جرعه‌ای این شعر را میهمان کن ..باور کن این زندگیآنقدر آشفتگی دارد که جزبا شراب چهل سالهٔ چَشمانِ تومرا یارای تحمل کردنش نباشد .. #حمیدرضا_هندی۱۴۰۱.۰۲.۲۲_____تلگرامtelegram.me/hamidreza_hendiاینستاگرامinstagram.com/hamidreza_hendi