اگر امروز باران می‌بارید و نام درختان را از پوست نازکشان پاک می‌کردبه تو می‌رسیدم اما ابرها بهانه گر

اگر امروز باران می‌بارید و نام درختان را از پوست نازکشان پاک می‌کردبه تو می‌رسیدم اما ابرها بهانه گرفتند آمدند و در سینه من خانه کردند.هر چیزی بهایی داردو بهای دیدن تونخِ پاره آذرخشی است تا دور انگشت اشاره‌ام ببندم و سراسر راه را بسوزانم. زندگی است دیگر گاهی هم ادای آدم شوخ را در می‌آوردوگرنه کدام انگشت چه اشاره‌یی و کدام سو وقتی همه سو تویی. باید حساب و کتابم را با دنیا روشن کنم بروم دوباره به دنیا بیایم و طبق مقررات تو را در تنفس خود جاسازی کنم._شمس لنگرودی#شعر🔆@hamkhanclub💯Website | Instagram | Linkedinهمخوان، هم‌دوست، هم‌کتاب