اولش یکم سخته اما کم کم عادت میکنی به صبح‌هایی که کسی نباشه موقع باز شدن چشمات بهت صبح بخیر بگه... ب

اولش یکم سخته اما کم کم عادت میکنی به صبح‌هایی که کسی نباشه موقع باز شدن چشمات بهت صبح بخیر بگه... به اینکه وقتی تو خودت میری؛ کسی نباشه نازت و بکشه و از اون حال دَرِت بیاره... یاد میگیری خیلیا ممکنه بیان و برن، ولی آخرش به‌جز خودت هیچکی برات نمیمونه... خودتو غرق درس و کار و زندگی می‌کنی تا یه‌وقت یادت نیاد چقدر تنهایی؛ چقدر دنیات خالیه و کسی نیست...ولی میدونی؛ تهش بالأخره عادت میکنی، بالأخره یه روز میاد که زندگی هرچی مُشت میزنه تو دیگه دردت نمیاد!فقط بهش لبخند میزنی...@hammechi 👈ورود به کانال