گزارش استراتژیک تحول نهادی: از «پروژه هامون» تا «پروژه ارغنون»گروه مطبوعاتی انتشاراتی مطالعاتی ارغنو

گزارش استراتژیک تحول نهادی: از «پروژه هامون» تا «پروژه ارغنون»گروه مطبوعاتی انتشاراتی مطالعاتی ارغنون هامون https://www.hamooniran.ir/item/17009 ۱. تبیین خاستگاه و فونداسیون اندیشگی (پروژه هامون)پروژه هامون در پاییز ۱۳۹۱، محصول بازگشت نخبگان تحصیل‌کرده علوم اجتماعی (اسماعیل حسام‌مقدم و مهدیه امیری دشتی) از پایتخت به زادگاه خود در جنوب ایران بود. این گردش جغرافیایی، واکنشی استراتژیک به «فقر متنی» و غلبه مطالعات تاریخ‌نگارانه محض در جنوب بود که هیچ پیوندی با زندگی روزمره و ضرورت‌های جامعه مدنی نداشت. تبارشناسی فکری این پروژه به مربیان ارشدی همچون دکتر قانعی‌راد، ناصر فکوهی و مصطفی مهرآیین بازمی‌گردد که با تأکید بر بازآفرینی عقلانیت مفاهمه‌ای، ضرورت گذار از «متن سنتی روایی» به «تولید محتوای انتقادی» را رقم زدند.* تحلیل هویت چهل‌تکه: ساختار فکری هامون بر فونداسیون اندیشه داریوش شایگان استوار است. این نهاد با پذیرش تکثر تمدنی (ایرانی، اسلامی و مدرن)، در پی تربیت شهروندانی است که توازن میان این سه لایه را برای کنشگری منتقدانه در هزاره سوم درک کنند.* ریشه‌های جغرافیایی و نمادین: نام «هامون» انتخابی چندلایه با دلالت‌های زیر است:* منظر جغرافیایی: دلالت بر دشت‌های وسیع دشتستان بوشهر و ظرفیت پذیرش جریان‌های متنوع زیستی و فکری.* دلالت اکولوژیک: اشاره نمادین به «تالاب خشک‌شده هامون»؛ استعاره‌ای از خشکی منابع فکری و ضرورت احیای زیست‌بوم فرهنگی جنوب.* نمادهای سینمایی: وام‌گیری از فیلم «هامون» مهرجویی به عنوان نماد روشنفکری جستجوگر در تاریخ معاصر ایران. ساختار شبکه‌ای نهادهای پنج‌گانه:نام نهاد عنوان اختصاصی در منبع رویکرد محوریتارنما هامون ایران؛ تارنمای ارتباطات و پیوندهای جامعه مدنی جنوب ایران اجتماعی-سیاسی (مستندسازی عصرانه‌ها)انتشارات هامون نو؛ مدرسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی جنوب ایران تولید متن و کتب مرجعدوهفته‌نامه آوای هامون؛ نشریه جامعه مدنی جنوب ایران رویکرد عمومی و صدای جامعه مدنیماهنامه نامه هامون؛ اجتماع گفتمانی فرهنگ جنوب ایران مطالعات فرهنگی تخصصیفصلنامه ارغنون هامون؛ رساله علوم انسانی جنوب ایران مطالعات بینارشته‌ایاتصال‌دهنده منطقی: اشباع فضای فکری جنوب از تاریخ‌نگاری‌های سنتی و شوونیسم منطقه‌ای، هامون را بر آن داشت تا با واسازی «متن سنتی»، تولید محتوا را به مثابه یک کنش سیاسی-اجتماعی بازتعریف کند.