درباره مناظره سوم میلاد دخانچی و احمد رهدار این مناظره را شنیدم. از چند جهت برای من ارزشمند است: ۱. ادب با جدیت و جدیت با ادب در بحث. ۲. ایرانی‌بودن بحث؛ از ما بودن مسئله و پاسخ‌ها؛ نه ترجمه‌ای بودن، نه قرضی بودن پرسش‌ها و به‌طبع پاسخ‌ها؛ در ادامه «خود» بودن‌. ۳. از اینکه بحث چندجانبه و به‌شدت هجوم‌آور است. یعنی مملو از ایده هاست. منظم نیست بدین معنا که هر کسی ممکن است نظم آن را در نیابد. در عین تلاش‌ هر دو نفر برای نظم بخشیدن به بحث، بحث وحشی‌ است. ۴. از جهت روش، پختگی موضع دخانچی نسبت به دو مناظره قبلی؛ از جهت نتیجه، همراستایی بیشتر دو دیدگاه تحول‌خواه در سنت، حوزه و روحانیت. دوست داشتید ببینید و بشنوید: قبلش‌ باید علاقمند باشید مسایل امروز را در لایه عمیق‌تری واکاوی کنید. https://youtu.be/pG6WvKgMnnA?si=XJL3T_SokI1XwJk7