قسمت بیست و نهمتمام امیدم پر کشید یعنی دیشب الکی گولم زده بود!حالت صورتم رو که دید ادامه داد:- ولی ن

قسمت بیست و نهمتمام امیدم پر کشید یعنی دیشب الکی گولم زده بود!حالت صورتم رو که دید ادامه داد:- ولی نمیخوام اینجوری ناراحت ببینمت یه کاریش میکنم.دوباره امید برگشت به دلم و چشم‌هام برق زد .- ولی شرط داره.با ذوق گفتم:- چه شرطی هر چی باشه قبوله.- حرفهای شهروزخان که یادت نرفته!؟حتی یه کلمه هم نباید راجب این قضایا با کسی حرف بزنی. زبون باز کنی یه کلمه از راز این ازدواج به کسی بگی دودمانت رو به ‌باد میدی مرجان خواهرتم تو بد مخمصه‌ای میندازی. با ناراحتی نگاهش کردم و گفتم:- بچه که نیستم میفهمم من هیچوقت کاری نمیکنم به دردسر بیفتیم اینو مطمئن باشید.- خوبه که حواست هست... میدونم دختر باهوشی هستی شهروزخان برای همین انتخابت کرده ولی باز میگم که یادت باشه چه شرایطی داری.تو کم کسی نیستی مرجان تو عروس شمسی مادر وارث این خاندان بزرگ من باشم یا نباشم همیشه باید مراقب کارها و رفتارت باشی.با اینکه من خیلی صبورم ولی باز با حرفهات از کوره در رفتم میترسم پس فردا جلو شهروزخان هم زبون درازی کنی اون مثل من نیست مرجان... با هیچکس شوخی نداره برات بد میشه حتی اگه مادر وارثش باشی بازم مراعات نمیکنه.با ناراحتی نگاهش کردم و برای اولین بار پرسیدم:- یعنی واقعا میخوای منو تنها بزاری بری فرنگ؟ چرا مگه اونجا چی داره ‌که اینجا نداره!میدونم اگه باز تکرار کنم ناراحت میشی ولی واقعا میخوام بدونم حسی به من نداری اصلا برات مهم نیستم.بدون اینکه جوابم رو بده بلند شد از تخت رفت پایین.حس بدی به این جواب ندادنش داشتم، حتما اونجا دخترهای بهتری بودن که من فقیرزاده به چشمش نمی‌اومدم.شب بازم اومد پیشم، معلوم بود چشم شهروزخان رو دور دیده بود وگرنه حق نداشت پیش اون بیاد پیشم.یه هفته‌ای از نبود شهروزخان میگذشت، نزدیک‌های غروب بود که صدای در اومد.خداروشکر شیرزاد در رو باز کرده بود و دیگه زندانی نبودم.فکر کردم ربابه گفتم بیا تو ولی در باز شد و با دیدن مارال شوکه از جا پریدم و نفهمیدم چطور سمتش پرواز کردم و بغلش کردم.انگار دنیا رو بهم دادن.من میخندیدم ولی اون با بغض و دلتنگی نگاهم کرد.- خوبی؟ چرا لاغر شدی!؟ خندم گرفت.- خواهر من کجا لاغر کردم آخه! دلم برات یه ذره شده بود.ادامه دارد...╭❤️╰─► @hamsarane_beheshti