تمام جاده را قدم زدمو برگ های زرد به من فهماند کهشعر تازه ای را قلم زدمهنوز به انتها نرسیده بودم کهم

تمام جاده را قدم زدمو برگ های زرد به من فهماند کهشعر تازه ای را قلم زدمهنوز به انتها نرسیده بودم کهمحاکمه شدمو درد را اینگونه رقم زدمباید که با عشق خوب تا کنیلعنت به من که حرفی از ستم زدمدور بودم از تنش های عشق و عاشقی این آخرین شب است که حرف از آدم زدمثریا امانیانتخلص: مائده •┈┈••••✾•●🌿🌺🌿●•✾••••┈┈•#ثریا_امانیان #جمعیت_شاعران_نويسندگان_آزاد_ایران #هم_سراییکد اختصاصی شاعر در سايت همسرایی🔻🌍http://www.hamsoraei.com/6690🆔@hamsora94 •┈┈••••✾•●🌿🌺🌿●•✾••••┈┈•👤این شعر در تاریخ 1405/06/14 در سايت همسرایی ثبت شده است و اصلاح و ممیزی صورت نگرفته است. داوری اشعار هرساله در اجلاس جهانی شاعران آزاد ایران انجام خواهد شد. 👤