گاهی آشفتگی و پیچیدگی و به هم‌ریختگی امور از تلاش زیاد ما برای تدبیر و مدیریت و تنظیم امور سرچشمه می‌گیرد.این‌که نتیجه تدبیر بیشتر الزاما بهبود امور است، یک قاعده کلی نیست. تازه آن‌هم بهبود امور، با تعریفی که ما از آن داریم، یعنی در نهایت چیزی شود که ما فکر می‌کنیم درست و به صلاح است...گاهی رها کردن و سپردن به ناظم و مدبر واقعی، چاره کار است. گاهی هیچ‌کار نکردن و صبر جمیل داشتن کلید حل مشکل است.حال این‌که بفهمیم چه موقع باید اقدام کنیم و چه موقع کاری نکنیم و منتظر بمانیم، نیازمند توفیق و عنایات خود اوست. باید ازش بخواهیم، دائم، تا انشاالله لطف کند و این را به ما نشان دهد. با نفحه‌ای، نشانه‌ای، خطوری، از دهان شخصی یا ...پیوست: می‌فرمود آیه‌ای که در قرآن درخصوص معجزه حضرت صالح (ع) است (اعراف / ۷۳) و به مردم می‌گوید: «این ناقه خداست که برای شما نشانه‌ای است، پس او را رها کنید تا در زمین خدا بخورد و هیچ آسیبی به او نرسانید... » تلویحا تاییدی بر این است که گاهی هیچ نباید کرد و همین هیچ‌کاری نکردن اقدام صحیح است.تصویر: انگور آرمو/ایلام. به نظرم رسید عکس خوبیه مصداق صبر و جاافتادن#نور@happy_private_life