برای طاهره جنگ‌جو و دیگر مادران داغ‌دارمراقبت جمعی؛ شرط همبستگی سیاسینویسنده: سالومه رحیمی🟠 طاهره ن

برای طاهره جنگ‌جو و دیگر مادران داغ‌دارمراقبت جمعی؛ شرط همبستگی سیاسینویسنده: سالومه رحیمی🟠 طاهره نه‌فقط مادر رها، بلکه بخشی از اجتماعی گسترده‌تر از مادران داغ‌دیده‌ای است که رنج آنان نیازمند شنیده‌شدن، حمایت‌شدن و به‌رسمیت‌ شناخته‌شدن است. کاش همدردی و سوگواری جمعی با طاهره و دیگر مادران داغدار به ستایش انتزاعی از استقامت آنان یا انتظارِ مقاومتی بی‌پایان از مادران تقلیل نیابد. مادریِ اجتماعی و فمینیستی، در کنار همراهی با مبارزه‌ مادران عزادار و دادخواه، می‌تواند حقِ فروپاشیدن، سوگواری‌کردن، بیمارشدن و حتی ناتوانی از ادامه‌دادن را نیز به رسمیت بشناسد.🟠 مسئولیت جمعی دقیقاً از همان‌جا آغاز می‌شود که دیگر از مادر داغ‌دیده انتظار نداریم به‌تنهایی بار فقدان، دادخواهی و مقاومت را بر دوش بکشد. در این معنا، مادریِ اجتماعی تلاشی است برای تقسیم‌کردن بار رنج و ایستادگی در برابر نظمی که ابتدا فرزند را می‌کشد و سپس مادر را در انزوای سوگ رها می‌کند.🟠 نمی‌دانم در شرایطی که گسستگی روانی، تلاش برای دوام‌آوردن و زنده‌ماندن در میانه‌ جنگ، اعدام، بحران اقتصادی و دیگر اشکال خشونت، بارهای مضاعفی را بر زندگی همه‌ ما تحمیل کرده‌اند، آیا امکان دیدار با مادران داغداری چون طاهره فراهم باشد یا نه. اما بر این باورم که سوگواری جمعی و همدردیِ مادرانِ اجتماعی، اگر به حضور و همراهی در کنار مادران عزادار و داغدار بدل شود، می‌تواند در ادامه‌ راه دادخواهی، مبارزه و تاب‌آوری، پشتوانه‌ای مهم و نیروبخش باشد.🟠 شاید یکی از مهم‌ترین وظایف ما این باشد که نگذاریم مادران داغدار، پس از فقدان عزیزانشان، در تنهاییِ سوگ و بار سنگینِ مقاومت رها شوند؛ بلکه رنج، مسئولیت و امید را تا آنجا که ممکن است، به امری مشترک و جمعی بدل کنیم. شاید بهتر است تاکید شود این ضرورت تنها به مادران داغدار یا دادخواه محدود نمی‌شود، بلکه همه مادرانی را دربر می‌گیرد که در طول تاریخ سرکوب و مرگ جمهوری اسلامی هرروز در معرض خبر مرگ، اعدام، دستگیری، شکنجه و یا حتی جنگ و ویرانی قرار می‌گیرند.🟠 مادری یا مادرانگی اجتماعی اگر قرار است بدیلی برای انزوای سوگ و فرسودگی دادخواهی باشد بهتر است اصل مراقبت جمعی را نه فقط در نسبت با مادران عزادار و دادخواه بلکه در یک مفهوم فراگیرتر تعریف کند و به رسمیت بشناسد. در حقیقت همه جامعه مادران منتقد به سیاست‌های سرکوب و مرگ برای ادامه‌ همراهی و مقاومت، به شبکه‌هایی از مراقبت، همدلی و پشتیبانی نیازمندند. مراقبت جمعی در این معنا صرفا کنشی برای حمایت از دیگری نیست. بلکه شرط تداوم همبستگی سیاسی‌ است.نسخه کامل متن:https://harasswatch.com/news/2626/در اینستاگرام@harasswatch