روایت از خویشتن؛بازپس‌گیری فضای بدنمند و بازسازی سوژه زنانهنویسنده: مرضیه بهرامی برومند🟠 روایت‌گری زن از خویشتن، در جوامعی که ساختارهای مردسالار بر تولید معنا، حافظه جمعی و تعریف سوژه اجتماعی مسلط بوده‌اند، فرایندی پیچیده و چالش‌برانگیز است. زن برای روایت خود نه‌تنها با موانع فرهنگی و اجتماعی، بلکه با موانع روانی ناشی از تجربه‌های سرکوب، شرم، احساس گناه و تروما مواجه است. این مقاله با رویکردی مبتنی بر مطالعات فمینیستی و نظریه روایت، به بررسی چگونگی تبدیل تجربه خاموش زنانه به روایت، و نقش روایت در بازسازی هویت، بدن‌مندی و عاملیت زن می‌پردازد. استدلال اصلی این است که روایت زنانه صرفاً بازگویی تجربه‌ای فردی نیست، بلکه کنشی اجتماعی و سیاسی است که مرز میان امر خصوصی و عمومی را به چالش می‌کشد و امکان شکل‌گیری سوژه‌ای زنانه، صاحب صدا و حاضر در فضای عمومی را فراهم می‌سازد.نسخه کامل متن:https://harasswatch.com/news/2625/در اینستاگرام@harasswatch