تعرض جنسی به نام امر به معروف؛ در زندان‌های طالبان چه می‌گذرد؟ 🟠 دیدبان آزار: گزارش‌ها می‌گویند ب

تعرض جنسی به نام امر به معروف؛ در زندان‌های طالبان چه می‌گذرد؟ 🟠 دیدبان آزار: گزارش‌ها می‌گویند بسیاری از زنان و دخترانی که به بهانه حجاب بازداشت شدند مورد خشونت فیزیکی و آزار جنسی قرار گرفتند. سیمین ۲۴ ساله، یکی از ده‌ها زنی که ماه گذشته در هرات بازداشت…تعرض جنسی به نام امر به معروف؛در زندان‌های طالبان چه می‌گذرد؟🟠 سیمین در وقت غذا و نماز طالبان فرصت پیدا کرد با زنان و دختران جوانی که با او یک‌جا بازداشت شده بودند، صحبت‌ کند: «بیشتر زنان و دخترانی که آن‌جا بودند به اتهام رعایت نکردن حجاب بازداشت شده بودند، به جز زن باردار، دختر ۱۳ ساله و یک زن که بخاطر بردن نان به دکان برای همسرش بازداشت شده بود.» طالبان زن باردار را به دلیل «افتادن چادرنماز روی شانه»اش بازداشت کرده بودند. او به سیمین گفته است: «تولد فرزندم نزدیک است. من بازار رفته بودم تا برای فرزندم لباس و دیگر لوازم بگیرم، در برگشت سمت خانه، داخل کوچه در جای خلوتی نشستم تا کمی آب بنوشم. سرم را بلند کردم که آب بنوشم، چادرنمازم روی شانه‌ام افتاد. در همین هنگام سه تن از نیروهای امر به معروف طالبان از کوچه تیر می‌شدند، مرا دیدند و بازداشتم کردند. می‌ترسم که در اینجا فرزندم ضایع نشود. خدا کند امشب در اینجا نمانیم وگرنه تا فردا نه من زنده می‌مانم و نه بچه‌ داخل شکمم.»🟠 برای سیمین در داخل زندان شنیدن قصه‌ یک دختر جوان بیشتر از همه‌چیز آزاردهنده بوده اسن. دختر جوانی که ماه‌ها بدون هیچ جرمی در زندان به سر برده بود. او به سیمین گفته بود: «مرا به جرم ارتباط نامشروع با یک پسر بازداشت کردند. در حالی که هیچ کاری نکرده بودیم. ما فقط به کافه رفته و باهم حرف می‌زدیم. چهار ماه است که در زندان هستم. بخدا قسم وقتی از زندان آزاد شدم هرکاری که دلم شد انجام می‌دهم.»🟠 سیمین شب به خانه بازگشت. او پس از رهایی از بازداشت طالبان، به‌طور مداوم کابوس می‌بیند و جرات نمی‌کند مثل قبل سر کار برود: «دوست داشتم خودم را در کنج خانه زندانی کنم. بعد از آن روز وقتی ماموران امر به معروف طالبان را ببینم، پاهایم سست می‌شوند، سرم گیج می‌رود و بازداشت شدنم و آن اتفاقات داخل زندان یادم می‌آیند. یک روز وقتی داخل … نشسته بودم و یک سرباز امر به معروف را دیدم، بازهم دچار خون‌ریزی شدم.»🟠 گزارش‌های رسیده از هرات حاکی از آن است که مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان حضور خود را در بازارها و مراکز خریدِ ویژه زنان به‌شدت افزایش داده‌اند. به گفته منابع محلی، هیچ زنی بدون داشتن ماسک، جوراب، نقاب و چادر نماز بلند اجازه تردد در شهر را ندارد و حتی کسانی که این پوشش را رعایت می‌کنند نیز از تذکرها و برخوردهای سلیقه‌ای محتسبان در امان نیستند. زمستان سال ۱۴۰۲ هم تعدادی از زنان و دختران دانش‌آموز افغان در کابل به دلیل «بدحجابی» بازداشت شدند و مدتی بعد رسانه زن‌تایمز گزارش داد که برخی از دختران بازداشت‌شده، در زندان طالبان مورد تعرض جنسی قرار گرفتند. این رسانه پس از تحقیقات اعلام کرد که حداقل یک نفر از این زنان بر اثر خودکشی جان خود را از دست داده و پیکر بی‌جان یکی دیگر از این زنان چند هفته پس از دست‌گیری پیدا شده است. 🟠 رمزیه، یک فعال حقوق زنان که در سال ۲۰۲۲ توسط طالبان زندانی شده بود می‌گوید: «آنچه در زندان تجربه کردم وحشتناک بود، اما می‌دانی چه چیزی بدتر از آن است؟ این که ما نمی‌توانیم درباره‌ آنچه بر ما گذشته است صحبت کنیم. از یک طرف از طالبان می‌ترسیم، زیرا آنان ما را مجبور کردند نامه‌ای را امضا کنیم که براساس آن نباید در مورد تجربه‌ خود حتا با خانواده‌ صحبت کنیم و از طرف دیگر این جامعه‌ سنتی ماست که به ما اجازه‌ حرف‌زدن نمی‌دهد. در زندان طالبان هیچ حریم خصوصی و قانونی وجود ندارد و کسی نیست که بتواند از آنان سوال کند یا آنان را مسئول بسازد. اگر به ما تجاوز شد، نمی‌توانیم در مورد آن صحبت کنیم و خانواده‌های ما اولین کسانی هستند که اطمینان حاصل می‌کنند که ما سکوت کنیم.»@harasswatch