وقتی زیستن جرم می‌شود زن-ترنس‌کشی و حافظه‌ای که «پاک‌سازی» را نمی‌پذیرد🟠 دیدبان آزار: بر اساس گزارش جهانی «نظارت بر ترنس‌کشی»، ۲۸۱ مورد قتل افراد ترنس و دارای تنوع جنسیتی بین ۱ اکتبر ۲۰۲۴ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵ در جهان ثبت شده است. حدود ۹۰٪ قربانیان زنان ترنس بوده‌اند. حدود ۶۸٪ قتل‌ها در آمریکای لاتین و حوزه کارائیب رخ داده و برزیل بیشترین تعداد موارد ثبت‌شده را داشته است. در میان قربانیانی که شغلشان مشخص بوده، ۳۴٪ کارگر جنسی بوده‌اند و نسبت قتل فعالان حقوق ترنس نیز نسبت به سال‌های قبل افزایش یافته است. البته این اعداد حداقل تعداد موارد ثبت‌شده هستند چون در بسیاری از کشورها به دلیل گزارش نشدن، ثبت نادرست هویت جنسیتی یا نبود نظام آماری مناسب، احتمال کم‌شماری بسیار بالاست.🟠 روز شنبه رژه پراید در برلین مورد حمله قرار گرفت که طی آن یک نفر کشته و ۱۵ نفر زخمی شدند؛ امروز اعلام شد که تعداد قربانیان این حمله، به دو نفر رسیده است. پلیس هویت مهاجم را عبدالله ب. فاش کرده، یک مرد جوان ۲۱ ساله با گرایش به گروه‌های افراطی اسلام‌گرا، که در پی تعقیب پلیس و با شلیک گلوله کشته شد.🟠 در سوی دیگر، تصاویر مربوط به پراید ترنس‌ها در لندن است که با حضور هزاران نفر برگزار شد. تخمین زده می‌شود حدود ۱۵۰ هزار نفر در این راهپیمایی شرکت کرده باشند. مسئولان رویداد اعلام کردند این تجمع بزرگ‌ترین راهپیمایی در نوع خود در جهان بوده است. جمعیت در این راهپیمایی شعار می‌داد:«یک مبارزه، یک نبرد؛ حقوق ترنس‌ها، حقوق فلسطین»«نه پلیس، نه حکومت؛ ما خودمان برای سرنوشتمان تصمیم می‌گیریم»و روی پلاکاردها نوشته شده بود:«فمینیسم همیشه باید ترنس‌ها را شامل شود»«مقاومت در برابر نسل‌کشی یک جرم نیست، یک وظیفه است»«زندگی ترنس‌ها مهم است»«خوشحالم وجود داری»«ما بازماندگانیم»«کوئیرها برای فلسطین»🟠 هم‌زمان در ایران، طی هفته‌های اخیر ویدئوهای خشونت علیه یک زن ترنس اهل تبریز به نام «هستی» در شبکه‌های اجتماعی میلیون‌ها بار دیده شد. این تصاویر پرتاب آجر، شکستن شیشه‌ها و حمله همسایگان به خانواده او را نشان می‌داد. به گفته هستی، همسایه‌ها قصد داشتند به دلیل ترنس بودن او، خانواده‌اش را مجبور کنند خانه‌شان را به نصف قیمت بفروشند و حتی آن‌ها را تهدید به مرگ کرده بودند. با وجود زخمی شدن پدر و پسرخاله‌اش و ضبط ویدئوها برای ارائه به مراجع قانونی، کلانتری محل نه تنها اقدامی علیه مهاجمان انجام نداد، بلکه همسایگان را شاکی و هستی و خانواده‌اش را متهم ثبت کرد. او بعدها اعلام کرد که تحت فشار مجبور به حذف این ویدئوها از صفحه خود شده است.🟠 در میانه این هول، و در تکرار جزئیات خشونت و رنجی که بر جامعه زنان ترنس می‌رود، پرسش از زندگی‌خواهی و حق بر زندگی اما اساسی است. و البته، پرسش از هر تخیلی از مبارزات رهایی‌بخش و فمینیستی که در آن زندگی‌خواهی زنان ترنس را امری اساسی بداند. در برابر تکرار و تکثر زن-ترنس‌کشی اما باید پرسید، تا چه زمانی جامعه ترنس و کوئیر در ایران قرار است فقط زنده بماند و چه زمانی بالاخره زندگی خواهد کرد؟ تا چه زمانی مسأله‌ انسان‌های کوئیر و ترنس در ایران در میانه اخبار با «مرگ» مرئی خواهد شد و بعد دوباره، تا قتل/خودکشی بعدی به محاق خواهد رفت؟ و چه زمانی خواهد رسید که مقابله ساختاری با ترنس و کوئیرهراسی، خصوصا زن-ترنس‌هراسی و اشکال مختلف خشونت‌های ساختاری و جمعی آن به رسمیت شناخته شود؟ به قول دوستی، چه زمانی خواهد رسید که کوئیرها و ترنس‌ها، خصوصا زنان ترنس «آنقدر مرده باشند تا بالاخره بتوانند زندگی کنند.»نسخه کامل متن:https://harasswatch.com/news/2622/‍@harasswatch