قرنطینه این من هستم که درخودم ماندم. بازهم می شوم قرنطینه پای رفتن ندارم اینجا هم شهرو دل شعر هم قرن

قرنطینه این من هستم که درخودم ماندم. بازهم می شوم قرنطینه پای رفتن ندارم اینجا هم شهرو دل شعر هم قرنطینه آسمان اطاق من سرداست پشت دیوار این قرنطینه دست بردم گلی بچینم من یادم آمد شدم قرنطینه بوسه عیدهم گرفت. از ما یار بی رحم ما قرنطینه دلخوشی تمام ما عیداست باز ازمن گرفت قرنطینه سوپ خفاش خورده ای آنجا من چرا میشوم قرنطینه ؟؟ای خدایی که دیده ای مارااین کرونا بکن قرنطینه ما که در خانه مانده ایم تنها تا که پایان رسد قرنطینه از همه دلخوشی همین شعر است درد دل شایداز قرنطینه ای که ماندی بمان تو در خانه تا که پایان رسد قرنطینه کاش روزی رسد روم بیرون خاطراتی شود قرنطینه آمنه زارع