سالها با دفتر شعرم تبانی میکنم رو به پیری میروم یاد جوانی میکنم نیم عمرم رفته و من مانده ام باحسترش برگ برگ دفترم را با یگانی میکنم دختر دیروز شاید مانده درپس کوچه های کودکی کودکی را هر زمان در قاب یادی میکنم گر تو شعرم را بخوانی عشق دیگر مرده است نبش قبر ی میکنم دل را هوایی میکنم کوکجا حسرت به دل من مانده ام با یاد دل دل بع زنجیر است و من هم جان فشانی میکنممینویسم خط به خط شایدغمم کمتر شود با خودم با شعرو با دفتر تبانی میکنمای دریغ از عمر رفته ای عجب از روزگار میشمارم روزها را بایگانی میکنم رنج دیروزو غم امروز و فردایی که نیست یک به یک درقاب عکسی رو نمایی میکنم عمر من کوتاه بود و من ندانستم چه شدبا غم دیروز و فردا زندگانی میکنم آمنه زارع ❤️❤️آیدا