عشق بی حدومرز من بودم عاشقی چون گذشته از دیروز پشت چشمان ساکت قلبم به گمانم دونده ای پیروز قلب من ت

عشق بی حدومرز من بودم عاشقی چون گذشته از دیروز پشت چشمان ساکت قلبم به گمانم دونده ای پیروز قلب من تاخت میزد ومیرفت همچو‌اسبی که تازیانه به تنمقصدش دست خود نه اینگونیست دست مردی که میبرد هرسو میدویدم چنان بریده نفس چون کشم زجر تازیانه به دوشچشم من بسته بود ومیرفتم به گمانم برنده ای پیروز عشق درجان من فروکش کرد باز کردم دوچشم خودچون روز گفتمش ای حریف دیوانهمیبری تا کجامرا بردوش ؟گفت نشنیده ای که میگویندعاشقی یا گشته ای مدهوش؟چشم خود بسته ای ومیتازی زجر این عاشقی کنی چون نوشآمنه زارع آیدا ❤️❤️❤️