دنیای من بی عشق میمیره یک آسمون لبخند کم داره بایدبخندم تا دمی هستمدنیا به من خیلی بدهکاره باید رها باشم مثال بادشاید گلی همراه من باشهتنها دلیل خستگی هایم شاید همین بن بست دیواره درپیله تنهاییم امروز بیرون نیایم زندگی مردستباید بجنگم تا بفهمانم دنیامحل. رزم وپیکاره پروانه بودن عشق میخواهدحتی امید لحظه ای ماندن درپیله ماندن مرگ تدریجیست دنیای من با کینه بی زاره من باید از فردا روم دردشت آغوش خود را وا کنم بر گل شاید همین فرصت که من دارم یک ساعتی از فصل دیداره باید مثال کودکی سرخوش شوق دویدن را کنم آغاز با هر طلوعی با خودم گویم چشمان من بیدار بیداره آمنه زارع