یه اتاق سرد و تاریک یه هوای مه گرفته یه پرنده ای که اینجا دلش از قفس گرفته یه گلی که وقت رویش به نسی

یه اتاق سرد و تاریک یه هوای مه گرفته یه پرنده ای که اینجا دلش از قفس گرفته یه گلی که وقت رویش به نسیم تکیه کرده ولی سرمای زمستون اونو تکیه تکیه کرده یه سکوت بی بهونه که نگفته هاش زیادههمه خاطرهاشو با یه قاب هدیه کرده یه ستاره ای که هرشب شده چشمکش بهونه یه غبار ابر تیره اونو بی قرار کرده یه رمان عاشقانه که نخونده تا تهش دل یه قرار عاشقونه دلو بی قرار کرده یه کتاب بازو بی خط که ب چشم کرده عادت یه تلنگری به قلبی همه رو جواب کرده یه منوقرار دیروز یه تویی که مونده اونجا یه حواس پرت وشمعی شبو بی چراغ کرده یه بهونه ای که شاید دلو میزذم به دریا یه نسیم روی ماهت که دو چشمو خواب کرده آیدا ،،،آمنه زارع ❤️❤️