#پارت_۲۰۰پس ماجرا این بود.سلدا و امیرسام ازبچگی یه دورانی رو باهم بزرگ شدن و حالا اون دنبال عشق دورا

#پارت_۲۰۰پس ماجرا این بود.سلدا و امیرسام ازبچگی یه دورانی رو باهم بزرگ شدن و حالا اون دنبال عشق دوران بچگیش بود.دنبال کسی که  مهرش ظاهرا تو اینهمه سال از قلبش بیرون نرفت.تمام ماجرا احتمالا همین بود.امیرسام حتما عاشق وکشته مرده ی سلدا بود که بخاطرش بلند شد اومد ایران دنباش گشت و حتی با اینکه پیداش نکرد و باید برمیگشت اما فوزیه رو مامور پیدا کردنش کرد.از اون خواست چون از من خوشش نمیومد و مطمئن بود نمیتونم از پس پیداکردنش بربیام.شاید هم بعداز شنیدن اون حرفهایی که بهش زدم ازم بیزار شده بود.به خاطر اینکه از حرفهایی که پشت سر اون دختر زده بودن‌متوجه شدم فاحشه اس!فکر کنم  دیگه نباید حتی یک درصد به امیرسام فکر میکردم.به کسی که قلبش متعلق به کس دیگه ای هست.سرمو به آرومی برگردوندم سمتش و بعد آهسته گفتم:-فکر میکنی دلیل اینکه امیرسام اینقدر پیگیر پیدا کردن سلدا هست چیه؟باز هم یکی از اون نگاه هاش به صورتم انداخت.از اون نگاه های چپ چپ معنی داری که من اصلا نمیپسندیدم.با کمی مکث گفت:-کبری بهت یاد نداده تو چیزایی که بهت مربوط نیست دخالت نکنی؟ هان؟فوزیه همیشه شبیه قهوه ی بدون شکر بود.تلخ و رو مخ. و برای تمام سوالهایی که ازش پرسیده میشد کلی اخم و تخم حواله میکرد.آهسته لب زدم:-چیه خب...این فقط یه سوال بود!با لحن تندی گفت:-بهتره به جای پرسیدن این سوالها به فکر چاره برای مادرت باش...حرف از مادرم که به میون اومد دوباره بهم ریختم.اصلا از رفتار و حرفش خوشم نیومد.از اینکه همچین حرفی راجع بهش  میزد.سرمو به سمتش چرخوندم و خیلی محکم گفتم:-من به فکرشم...من نجاتش میدم!طعنه زنان خندید.این خنده ها منو عصبی میکردن.ابروهامو درهم گره خوردن و صورتم به شدت اخم آلود شد.خنده اش کم کم تموم شد و اون به طعنه گفت:-تمام تیکه های بدن خودت و ننه ات و اون دوتا اسکل شیرین و غلامو رو اگه یکجا باهم بفروشی هم  سی میلیون گیرت نمیاد چه برسه به سه میلیارد..نه! من مادرمو نجات میدادم.به هر قیمتی که شده اینکارو میکردم و اصلا هم واسم  مهم نبود اون یا بقیه چیمیگن  و چی فکر میکنن.دندونامو روهم فشردم و خشمگین  گفتم:-من مادرمو نجات میدم.من اینکارو میکنم....قلیونش رو گذاشت تا آماده ی بلند شدن بشه.برام واضح و مشخص بود اون هم مثل بقیه امیدی یه اینکه بتونم اینکارو بکنم نداشت.قلیونش رو کنار گذاشت و گفت:-از تو گور پدرت میخوای پول بیاری؟ هه باشه...سعیتو بکن حتما میتونی....خصمانه دندونهامو روهم فشردم و گفتم:-میتونم...معلوم که میتونم.پورخندی زد و از کنارم رد شد و رفت.خشمگین بودم و درعین حال ناراحت.دور شدنش رو تماشا کردم.چرا همه مایوس بودن...چرا همه فکر میکردن مادر من قرار نیست دوباره از اون قفس بیاد بیرون؟چرا....@harimezendgi👩‍❤️‍👨🦋