یکی از پیام های صلح به کائنات و آدما (که ریشه در اهتمام به صلح درون هم داره)، رعایت و احترام به شایس

یکی از پیام های صلح به کائنات و آدما (که ریشه در اهتمام به صلح درون هم داره)، رعایت و احترام به شایستگی عاطفی آدما هست؛ اما نادیده گرفتن، انفعال، تعرض، فریب، سوءاستفاده، وابسته کردن و تخریب این حریم، ضمن اینکه این رویکرد رو نقض میکنه؛ موجب میشه فرد در آینده آسیب های ناشی از آن از جمله اختلالات عاطفی، اسکیزوفرنی، پارانوئد و بایپولار  را با علائمی جدی مانند اضطراب، افسردگی، غمگینی، نا امیدی و بی انگیزگی را (که ریشه در کمبودها، علائم و آسیبهای درونی دارد)، متحمل بشه.رابطه با فرزند، یا والدین و حتی با دوستان و شریک عاطفی، مثل بند بازی دو نفره است( بازی که در آن فردی از روی طنابی که به دو گوشه مرتفع وصل است با چوبی در دست جهت حفظ تعادل عبور می کند). یعنی غش، هل دادن و عدم اهتمام به فردیت و شایستگی عاطفی طرف مقابلمان موجب سقوط ارزشی و اخلاقی وی از روی طناب می شود.یعنی یکی از ویژگی های رابطه سالم، هنری است سرچشمه یافته از مقوله تعادل  با در نظر گرفتن ظرفیت ها، پتانسیل ها و چشم انداز ها با حفظ ارزشها و رعایت شایستگی های عاطفی طرف مقابل و خود که گاهی ممکن است حرکتی بازدارنده یا مثبت در آن اعمال شود. که خود آن اعمال نیز باید تابعی از منطق، علم، اخلاق و شعور باشد نه منافع شخصی یا منافع صرفا طرف مقابل.برخی با دریافت سطحی از رابطه عاطفی ممکن است محبت و توجهی بی حد و مرز را شامل حال فرزند خود کنند، که این بار مثبت را بر دوش فرزند وی تحمیل می کند که او را به سمت خارج از مسیر تعادل طناب رابطه هدایت می کند. هرچند ممکن است والد قصد و نیت بدی نداشته باشد اما از جمله عواقب این نداشتن بلوغ و دور اندیشی وابسته کردن فرزند و پرورش یک انگاره خود برتر بینی در فرزندش است که از جمله عواقب آن ابتلای فرزند به اختلال خود شیفتگی  و در نهایت بیماری دوقطبی و بایپولار است.در طرف مقابل نیز عدم توجه به فرزند، او را با خلاء عاطفی مواجه می کند که از جمله عواقب آن کمبود عاطفی و مهرطلبی است، که فرزند را مستعد کسب اختلال "خودشیفتگی آسیب پذیر" می کند که به راحتی گرفتار تله های عاطفی افراد سوء استفاده گر می کند.آنچه در این خصوص الزام و ضرورت پیدا می کند شناخت ظرفیت ها و پتانسیل های حقیقی طرف مقابل و خود است تا به نسبت آن به رابطه عمق و غنا داد یا از آن فاصله گرفت و حد و مرز تعیین کرد(چه در رابطه با افراد چه در سیاست).که خود این مقوله نیز تابعی از دانش زیبایی شناخت، علم روانشناسی، معناگرایی حقیقی( نه ایدئولوژیک) و قدرت زندگی در لحظه همراه با خلاقیت و شور زندگی است که به جذابیت و لذت آن رابطه در جهت رشد فردی اضافه می کند.خودمان را مستعد رابطه های رشد مدار و جذاب کنیم.😏😉😊#هادی_اسکندرپور #یادداشت_های_روزانه