‍ «تفاوت‌ها تهدید نیستند؛ منبع قدرت‌اند، اگر بپذیریمشان.»— آدی لرداین جمله به یکی از مهم‌ترین مسائل روانشناسی اجتماعی اشاره می‌کند: ما اغلب از چیزی می‌ترسیم که نمی‌شناسیم یا شبیه خودمان نیست.تفاوت در جنسیت، فرهنگ، شخصیت، تجربه و شیوه فکر کردن، به خودی خود تهدید نیست. مشکل زمانی آغاز می‌شود که تصور کنیم برای حفظ هویت خودمان، باید تفاوت دیگری را حذف یا سرکوب کنیم.از منظر روانشناسی اجتماعی، انسان‌ها تمایل دارند افراد را در قالب «ما» و «آن‌ها» دسته‌بندی کنند. این مرزبندی می‌تواند احساس تعلق ایجاد کند، اما اگر افراطی شود، زمینه‌ساز کلیشه‌سازی، تعصب و طرد دیگران خواهد شد.پذیرش تفاوت به معنای موافق بودن با همه نیست. می‌توانیم با یک عقیده مخالف باشیم، بدون اینکه ارزش انسانی صاحب آن عقیده را انکار کنیم.جامعه‌ای که تفاوت‌ها را می‌پذیرد، فقط انسانی‌تر نیست؛ می‌تواند خلاق‌تر و انعطاف‌پذیرتر هم باشد. تجربه‌ها و زاویه دیدهای متفاوت، به ما اجازه می‌دهند مسئله‌ای را ببینیم که شاید در یک جمع کاملاً هم‌شکل از چشممان پنهان بماند.قرار نیست همه شبیه هم فکر کنند؛قرار است یاد بگیریم با وجود تفاوت‌ها، انسانیت مشترک یکدیگر را ببینیم.تفاوت زمانی تهدید می‌شود که آن را دشمن ببینیم؛و زمانی به قدرت تبدیل می‌شود که آن را فرصتی برای فهمیدن بدانیم.#آدی_لرد#روانشناسی_اجتماعی#پذیرش_تفاوت#فلسفه@hasty_be_kooshesh