📥صدای شما/ شاگرد با توهین و تحقیر یاد نمی گیرد🔹یک سؤال ساده: چرا بعضی وقت‌ها فکر می‌کنیم شاگردی که به کارگاه ما آمده، برده‌ی ماست؟ خودم در یک مغازه شاهد صحنه‌ای بودم که واقعاً قلبم را به درد آورد؛ استادکار داشت یک نکته‌ی کاری را با لگد زدن به شاگردی حدوداً ۱۰ یا ۱۱ ساله به او یاد می‌داد! آن بچه چیزی نگفت... فقط بغض کرد و اشک در چشمانش حلقه زد.🔹شاید برای آن استادکار، آن لحظه فقط چند ثانیه از یک روز کاری بود؛ اما برای آن کودک، ممکن است تبدیل به زخمی شود که سال‌ها و شاید تا آخر عمر در روحش باقی بماند. این بچه‌ها اگر در مغازه و کارگاه کنار شما آمده‌اند، قرار است مهارت یاد بگیرند، نه کتک بخورند و تحقیر شوند.زمانِ «تا نباشد چوب تر، فرمان نبرد...» گذشته است. هیچ سلاحی بلندتر از محبت، احترام و انسانیت نیست.🔹خیلی از شما خودتان روزی شاگرد بوده‌اید؛ شاید استادکارتان با شما بدرفتاری کرده، کتکتان زده یا تحقیرتان کرده. اما خواهش می‌کنم این دور باطل را همین‌جا قطع کنید. رنجی را که یک روز کشیده‌اید، به سرِ بچه‌ی مردم خالی نکنید. فقط یک لحظه تصور کنید این شاگرد، بچه‌ی خودتان است. بچه‌ای که شاید به‌خاطر فقر، مشکلات خانوادگی یا هزار گرفتاری دیگر، به‌جای بازی و کودکی، آمده کنار شما ایستاده تا چیزی یاد بگیرد و آینده‌ای برای خودش بسازد. همین که از کودکی‌اش محروم شده، خودش درد بزرگی است؛دیگر شما به این درد، درد دیگری اضافه نکنید.🔹استادکار عزیز، شاگرد قرار است از شما فن و مهارت یاد بگیرد؛ اما مهم‌تر از آن، قرار است انسانیت یاد بگیرد. لطفاً کاری کنیم وقتی این بچه‌ها بزرگ شدند، از استادشان با افتخار یاد کنند، نه با ترس و نفرت. این دور باطل را قطع کنیم... از خودمان شروع کنیم.‎‌‌‎‌‌‍‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‎‌‌‎‌╲\╭╭ 📡𝗝𝗢𝗜𝗡 ➣ @havraman_haval┗╯\╲