معمولا ما آدما برای مراسم و موقعیت های مختلف لباس های متفاوتی می پوشیم. شاید این رفتار دو دلیل بیشتر نداشته باشه. اول اینکه ما خودمون بی توجه به نظر دیگران دوست داشته باشیم که در هر موقعیت شکل خاصی از لباس پوشیدن رو انتخاب کنیم بدون اینکه در پس زمینه ذهنمون به قضاوت دیگران راجع به خودمون فکر کرده باشیم. این دلیل میتونه بدون مشکل باشه.دوم اینکه ما با توجه به اینکه دیگران راجع به لباس ما تو ی موقعیت خاص چه فکری میکنن، نحوه و شکل لباس پوشیدنمون رو انتخاب کنیم. مثلا کسی دوست داره سر کارش هم لباس جین بپوشه ولی با توجه به نگاه دیگران و شاید هم قوانین این اجازه رو به خودش نمیده. یا دانش آموزی که مجبوره در مدرسه به شکل خاصی لباس بپوشه.این دلیل دوم برای انتخاب نحوه لباس پوشیدن، به نوعی دورویی محسوب میشه. قانونی که برای این موضوع وضع میشه هم، باعث ترویج دورویی میشه. لباس پوشیدن یک رفتاره و رفتار هر کسی بیانگر شخصیت اونه. احتمالا هیچ کسی نمیتونه با وضع قوانین این چنینی، شخصیت کسی رو عوض کنه. پس ناچارا شخص وادار به دورویی و تظاهر میشه.درسته که پوشش یکسان کارمندان و دانش آموزان و ... فواید زیادی داره اما تقویت روحیه دورویی در آدما مخصوصا از دوران کودکی شاید خسارات جبران ناپذیری داشته باشه.آدما با این قوانین یاد میگیرن که هرجا کارشون گیر کرد، مطابق میل کارفرما عمل کنن، هرچند که در اصل اونجور نباشن و این کار نتیجه ای شبیه جامعه امروز ما در پی خواهد داشت.البته ناگفته نماند که بی قید و بند هم نمیتوان به سرانجام رسید. پس چاره چیست؟چاره همان است که قبلا هم اشاره شده بود و شاید بعدا هم مفصل تر بنویسم:ما مردم یک جامعه با هدف دستیابی به زندگی مسالمت آمیز باید حقوق همدیگه رو محترم شمرده و تا اونجایی که کسی به حریم خصوصی ما تجاوز نمیکنه، به حق اختیار و انتخابش احترام بذاریم. شاخص مناسب تجاوز یا عدم تجاوز به حریم شخصی هم همین جمله معروف"هر چه برای خود می پسندی برای دیگران هم بپسند و هرچه برای خود نمی پسندی برای دیگران هم نپسند" است.یعنی با ملاک قرار دادن این جمله به این نتیجه می رسیم که چیزی تجاوز به حریم شخصی دیگران محسوب میشه و چه چیزی تجاوز به حریم شخصی دیگران محسوب نمیشه و بعد سعی میکنیم نه به حریم شخصی دیگران تجاوز کنیم و نه اجازه بدیم دیگران به حریم شخصی ما تجاوز کنن تا در نهایت به هدف "دستیابی به زندگی مسالمت آمیز در کنار یکدیگر" برسیم. تازه در این فضا شما می توانید به تبلیغ عقاید خود و اقناع دیگران به درستی اون عقاید بپردازید.آزادی مردم برای انتخاب لباس و ... در موقعیت های مختلف هم در این چارچوب منطقی به نظر می رسه.البته شکی نیست که این راهکارها طراحی انسان است و طراحی هیچ انسانی بی خطا و اشتباه و نقص نیست اما آنچه اهمیت فراوان دارد این است که انسان دائما در تلاش برای دستیابی به بهترین طراحی و مهندسی باشد.التماس دعا🌹🌹🌹