همکاری نیروهایی که به انترناسیونالیسم و انقلاب سوسیالیستی باور دارند ضروری است. بحث در مورد اختلاف‌ن

همکاری نیروهایی که به انترناسیونالیسم و انقلاب سوسیالیستی باور دارند ضروری است. بحث در مورد اختلاف‌نظرها ضروری است ولی نباید مانع همکاری در مورد اشتراکات شود. مواردی که به نظر ما داشتن اشتراک نظر در مورد آن‌ها ضروری است:۱. ماهیت سرمایه‌داری دولت جمهوری اسلامی.۲. ماهیت سرمایه‌داری تمامی دولت‌های دیگر، از چین و روسیه تا اعضای اتحادیهٔ اروپا، اسرائیل و آمریکا تا ونزوئلا، کرهٔ شمالی و کوبا. عدم تمییز سرمایه‌داری دولتی از سوسیالیسم می‌تواند طبقهٔ کارگر را خلع سلاح و در خدمت دولت‌های سرمایه‌داری قرار دهد.۳. ماهیت امپریالیستی تمامی قدرت‌ها از چین، روسیه، اتحادیهٔ اروپا، آمریکا، هند و حتی امپریالیست‌های منطقه‌ای مانند جمهوری اسلامی ایران، ترکیه، عربستان سعودی، اسرائیل و ...۴. اینکه مسائل قومی وجود دارند ولی راه‌حل ملی ندارند. راه‌حل تنها سرنگونی سرمایه‌داری توسط طبقهٔ کارگری است که به سلاح انترناسیونالیسم مسلح شده. تشکیل دولت‌های ملی (طبیعتاً با ماهیت بورژوایی) جدید تنها به ادامهٔ مسئلهٔ قومی دامن می‌زند.۵. باور به «شکست‌طلبی انقلابی» و عدم حمایت از هیچ دولتی در هیچ جنگی. دوران جنگ‌های رهایی ملی گذشته است. سرمایه در تمامی عرض‌های جغرافیایی حاکم است و تمامی جنگ‌ها ماهیت سرمایه‌داری دارند و منافع طبقهٔ جهانی کارگر نه در مشارکت در آن‌ها بلکه در تبدیل آن‌ها علیه دولت سرمایه‌داری خودی است.۶. سوسیالیسم در یک کشور قابل تحقق نیست و چنین ادعایی تنها برای توجیه سرمایه‌داری دولتی به‌نام سوسیالیسم است. استالینیسم و شوروی و چین مائو نه دولت‌هایی سوسیالیستی که سرمایه‌داری دولتی بودند و با سرکوب خونین بلشویک‌های انترناسیونالیست قوام گرفته بودند.۷. طبقهٔ کارگر طبقه‌ای جهانی و برای نخستین بار در تاریخ دارای اکثریت مطلق جمعیتی است. مهاجرت روندی طبیعی است و کارگران مهاجر نه بیگانه که بخشی جدایی‌ناپذیر از طبقهٔ کارگر هر کشوری هستند. از این منظر مسئلهٔ کارگران افغان بخشی اساسی از مسئلهٔ طبقهٔ کارگر «در» ایران است و نه مسئله‌ای جانبی. هر شکلی از جدا کردن مسئلهٔ کارگر افغان از مسائل کارگران در ایران شکلی از ملی‌گرایی و ناسیونالیسم است.۸. عناصر آگاه و پیشرو طبقهٔ کارگر باید به مبارزه با سموم ناسیونالیستی از طریق تبلیغ و روشن‌سازی منافع طبقات مختلف و خطوط سیاسی آن‌ها بپردازند. باید کارگران آگاه و دغدغه‌مند را از بدنهٔ کارگران جذب و سازماندهی کرد.۹. موضع طبقاتی و انترناسیونالیستی تعیین‌کنندهٔ هر موضع دیگری است. هرگونه موضع‌گیری در مورد هر مسئلهٔ دیگری باید زیرمجموعهٔ اصول تامین منافع طبقاتی طبقهٔ جهانی کارگر در راستای انقلاب جهانی سوسیالیستی از طریق تبدیل جنگ جهانی پیش رو به جنگ علیه دولت‌ها و کسب قدرت سیاسی با اتکا به سلاح شکست‌طلبی انقلابی باشد.