مشکل آقای ظریف نیست مساله "پارادایم ظریف" است.میثم مهدیار🔸️برخلاف آنچه آقای ظریف نگاشته است دوگانه اصلی دوگانه امنیت و رفاه یا امنیت و توسعه نیست چرا که اساسا بودجه دفاعی ایران به نسبت بودجه دفاعی کشورهای منطقه از اسقاطیل و ترکیه تا عربستان و امارات بسیار ناچیز است و میراث گرانقدر طهرانی مقدم و حاجی زاده توسعه نوعی راهبرد دفاعی بوده است که با کمترین هزینه، موثرترین آفند و پدافند را در برابر گرانترین سلاح‌های جهان پیش ببرد. 🔸️در واقع دوگانه اصلی دوگانه پارادایم‌های لیبرال و واقع‌گرایی در روابط بین الملل است. پاردایم لیبرال که آقای ظریف در آن چارچوب تنفس می‌کند گمان می‌کند روابط و حقوق و نهادهای بین الملل بر اساس یک نظم طبیعی و عادلانه تنظیم شده‌اند که در آن نیاز متقابل کشورها و نظارت نهادهای بین المللی ضامن نظم است و این قواعد و نهادها می‌توانند از این نظم و از کشورهای ضعیف‌تر محافظت کنند پس دیپلماسی سیاسی مهمترین ابزار کشورهای ضعیف است و خیلی نیازی به هزینه‌کردهای دفاعی نیست. در مقابل پاردایم "واقع گرایی" در روابط بین الملل معتقد است اساسا نظم عادلانه‌ و طبیعی وجود ندارد و نهادها و روابط و حقوق بین الملل بر اساس زور و قدرت تنظیم شده‌اند و هر وقت منافع دولت‌های زورمند اقتضا کند همه قواعد و روابط را تعلیق می‌کنند و از این رو بازدارندگی نظامی و ائتلاف‌های نظامی از مهمترین راهبردهاست.🔸️مشکل اینجاست که دیدگاه روشنفکران لیبرال ایرانی از مشروطه تا ظریف به پارادایم لیبرال نزدیک‌تر بوده است در حالیکه به نظرم حتی اگر تجربه‌های اخیر چون معاهده الجزایر و ۵۹۸ و پیمان سعد آباد و برجام و.... را در نظر نگیریم، لا اقل با تجربه این دو تهاجم اخیر امریکوصهیونی به ایران در وسط مذاکرات و سکوت و عدم محکومیت تجاوز توسط نهادهای بین المللی از شورای امنیت تا آژانس بین المللی انرژی اتمی تا یونسکو و سازمان بهداشت جهانی نشان می‌دهد برخلاف خوشبینی‌های لیبرال اساسا ما در جهان پارادایم دوم زیست می‌کنیم و چه خوب که رهبر شهید و مدیران نظامی ما به جای گرفتار شدن در دوگانه‌های امنیت-رفاه، ادوات لازم برای دفاع حداقلی از کشور و مردم را توسعه داده‌اند و دشمن را ناکام گذاشته‌اند.@Hermes_ir