📌 همه چیز کامل بود... اما یک تناقض، هزینه را از پذیرش مالیاتی خارج کرد!فرض کنید در دفاتر یک شرکت، ه

📌 همه چیز کامل بود... اما یک تناقض، هزینه را از پذیرش مالیاتی خارج کرد!فرض کنید در دفاتر یک شرکت، هزینه‌های قابل توجهی بابت بلیت هواپیما، هتل، رستوران و سایر مخارج یک سفر خارجی ثبت شده است.در اسناد حسابداری نیز عنوان‌هایی مانند: مأموریت خارجی، توسعه بازار و مذاکرات تجاری درج شده و حتی گزارش مأموریت، صورتجلسات و سایر مستندات نیز در پرونده وجود دارد.در نگاه اول، همه چیز کامل به نظر می‌رسد...اما در رسیدگی مالیاتی، فقط ظاهر اسناد بررسی نمی‌شود.سوابق فعالیت شرکت، قراردادها، مشتریان، خرید و فروش، گردش عملیات و مدل کسب‌وکار شرکت نیز بررسی می‌شود.در این بررسی مشخص می‌شود که بین فعالیت واقعی شرکت و هزینه‌های ثبت‌شده، تناسب لازم وجود ندارد و شواهد کافی برای ارتباط این سفر با فعالیت اقتصادی و تحصیل درآمد شرکت دیده نمی‌شود.همین عدم انطباق بین واقعیت اقتصادی فعالیت شرکت و عنوان هزینه‌های ثبت‌شده، باعث می‌شود هزینه مذکور به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی پذیرفته نشود.📌 چرا این هزینه پذیرفته نمی‌شود؟بر اساس ماده ۱۴۷ قانون مالیات‌های مستقیم، هزینه قابل قبول باید برای تحصیل درآمد مؤدی انجام شده، متعارف و مرتبط با فعالیت اقتصادی باشد و به موجب مدارک و اسناد مثبته قابل پذیرش باشد.همچنین ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم، مصادیق هزینه‌های قابل قبول مالیاتی را بیان می‌کند؛ مانند هزینه‌های مرتبط با حقوق و مزایا، استهلاک، اجاره، مواد و کالا، حمل‌ونقل و سایر هزینه‌های مرتبط با فعالیت مؤدی.بنابراین، صرف ثبت یک هزینه در دفاتر یا داشتن فاکتور رسمی، به معنی پذیرش قطعی مالیاتی آن نیست.در رسیدگی مالیاتی، ظاهر اسناد مهم است؛ اما واقعیت اقتصادی هزینه مهم‌تر است.📌 این موضوع یکی از نکات مهمی است که در آموزش‌های حسابداری دات کام، به‌خصوص در مباحث رسیدگی مالیاتی و هزینه‌های قابل قبول مورد بررسی قرار می‌گیرد.📌 نتیجه‌ای که هر مدیر و حسابدار باید به خاطر بسپارد:فاکتور رسمی، شرط لازم است؛ اما شرط کافی برای پذیرش مالیاتی نیست.❓ آیا شما هم در رسیدگی‌های مالیاتی با چنین مواردی مواجه شده‌اید؟ تجربه خود را با ما در دیدگاه‌ها به اشتراک بگذارید.@HesabdaryCom | www.hesabdary.com