و چه دانی که چها کرد فراقت با من؟داند این آنکه ازین غم بود او را قدریغم هجران تو، ای دوست، چنان کرد مراکه ببینی نشناسی که منم یا دگری؟به دو چشم تو، که چون چشم تو بیمار توامچه شود گر بفرستی ز دو عالم شکری؟دوستان منتظر مقدم میمون تواندبیش ازین خود نشکیبند، بیا زودتریگر عزیمت کنی ای دوست، به سوی ملتانچه مبارک بود آن عزم و چه نیکو سفری؟بر خیال تو شب و روز همی گریم زارچه کنم؟ همرهم و می‌دهمش دردسریتا نگویی که چرا رفت سراسیمهٔ مادر نمانم ز جوابت، بشنو ماحضریبر خود و دیدهٔ خود غیرتم آمد، رفتمتا نبیند رخ زیبای تو هر مختصریمن که بر دیدهٔ خود رشک برم چون بینم؟که ببیند رخ تو دیدهٔ کوته‌نظری؟از برای دل من روی به هر کس منمایکان رخ، انصاف، دریغ است به هر دیده‌وریاز درت خسته عراقی سبب غیرت رفتورنه بودی به سر راه تو هر بی‌بصری #عراقی