رو کرد به ما بخت و فتادیم به بندشما را چه گنه بود؟ خطا کرد کمندشبا آن همه دلداده، دلش بسته ما شدای م

رو کرد به ما بخت و فتادیم به بندشما را چه گنه بود؟ خطا کرد کمندشبا آن همه دلداده، دلش بسته ما شدای من به فدای دل دیوانه پسندش نرگس ز چه بر سینه زد آن یار فسون کار؟ترسم رسد از دیدۀ بدخواه , گزندش شد آب، دل از حسرت و، از دیده برون شدآمیخت به هم تا صف مژگان بلندشدر پرتو لبخند، رُخش ، وَه، چه فریباست !چون لاله که مهتاب بپیچد به پرندشگر باد بیارامد و گر موج نخیزددل نیز شکیبد؛ مخراشید به پندشسیمین طلب بوسه یی از لعل لبی داشتترسم که به نقد دل و جانی ندهندش#سیمین_بهبهانی