📖 #بخوانید | تضمین حال خوب در هیأت⁦🖋️⁩ به قلم دکتر مصباح‌الهدی باقری💠 مفهوم هیأت یک مفهوم شبکه‌ای است که با مفاهیم دیگری ارتباط تنگاتنگ دارد. توسل و دعا از مضامین محوری شبکه مفهومی هیأت است. لذا برخی جمع‌های هیأتی، خروجی درست خود را، ایجاد حال خوب دعا می‌دانند. اینکه دعا کردن را به‌عنوان یک توصیه و ارشاد قرآنی، به‌نوعی سبب‌ساز نزدیکی بیشتر بین عبد و معبود می‌شمرند. در واقع، دعا را مترادف با ایجاد و رشد بندگی در عبادالله می‌دانند.💠 این را باید در هیئات یک نقطه مطلوب دانست. در حدیثی از امام صادق علیه‌السلام داریم: کَانَ جَدِّی یَقُولُ تَقَدَّمُوا فِی الدُّعَاءِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا کَانَ دَعَّاءً فَنَزَلَ بِهِ الْبَلَاءُ فَدَعَا قِیلَ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ وَ إِذَا لَمْ یَکُنْ دَعَّاءً فَنَزَلَ بِهِ بَلَاءٌ فَدَعَا قِیلَ أَیْنَ کُنْتَ قَبْلَ الْیَوْمِجدم مى‌فرمود: در دعا پیش‌دستى کنید (و پیش از آنکه گرفتار شوید دعا کنید) زیرا چون بنده‌اى بسیار دعا کند و بلایى به او رسد و دنبالش دعا کند، گفته شود: آوازى آشناست و چون بسیار دعا نکند (و پردعا نباشد) و بلائى به او رسد و دنبالش دعا کند بدو گفته شود: تا به امروز کجا بودى؟» (اصول کافى جلد 4، ص220 )💠 بنابراین عادت به دعا (دَعَّاءً بودن)، عادت نیکوئی است. باید دانست که این عادت بیشتر از اینکه عبد را متوقع رفع حاجات کند، او را به تسلیم و رضا نزدیک می کند.💠 لذا هرقدر خواستن از بنده خدا مکروه است، خواستن از خود خدا عین معروف است. چرا؟ چون کسی که از دیگری چیزی می‌خواهد باید با او رفیق شود و آداب رفاقت پیشه کند. آداب رفاقت با خدا، بندگی بیشتر است. یعنی، در موعد دعا جای خود و خدا را بهتر متوجه می‌شود. خود را بنده تر احساس می‌کند و به وحدانیت خدا نزدیک تر می شود.💠 هیات‌هائی که حال توحیدی خوبی در مخاطبینشان ایجاد می‌کنند، تضمین درستی برای بقا و حیات بابرکت هیأت خود فراهم می‌کنند.💠 نتیجه اینکه بدانیم اگر خروجی یک هیأت، ایجاد حال دعا و بندگی خدا و خواستن از او باشد این هیأت راه را درست می‌رود اما اینکه فقط حالی ایجاد کند، احتمالاً این حس و حال مسیر درستی را نمی‌پیماید و نمی‌پاید.💠 تضمین حال خوب، رسیدن به حال دعا و توسل است. البته باید به اسباب درست آن نیز آگاه بود.🚩 #به_قلم_هیئتی_ها🚩🚩 #یادداشت🖇️⁩ کانال بله، کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام هیئتی‌ها:⁦✳️⁩ @heyatiha72