بیانات آیت الله وحید خراسانی در مورد امام زمان سلام الله علیهبسم الله الرحمن الرحيم... ارزش هر كارى به ارزش موضوع آن كار است،چنان‌كه هر علمى همين‌گونه است. چنانچه در اطراف شخصيت شيخ انصارى بحث شود،ارزش آن بحث به اندازۀ ارزش شيخ انصارى است. اگر دربارۀ شيخ طوسى صحبت شود،ارزش آن صحبت به اندازۀ ارزش شيخ طوسى است. ميلياردها شيخ طوسى و شيخ انصارى،ارزش يك نفس امام زمان عليه السّلام را ندارند شيخ انصارى و شيخ طوسى را كه گفتم،بقيه اصلا داخل حساب نمى‌آيند. براى هر سخنى بايد دليلى آورد. به چه دليل من اين حرف را مى‌زنم؟به اين دليل كه اگر بنا باشد،امام زمان عليه السّلام يك آن(لحظه)بيشتر بماند،بايد همۀ اينها به ضرورت عقل و نقل،فدا شوند. تازه،بايد مقامات علميه و عمليۀ شيخ طوسى و شيخ انصارى فهميده شود و بعد بگوييم ميلياردها مانند اين افراد،ارزش يك نفس ايشان را ندارند. نه ما و نه بزرگتر از ما،نفهميديم،امام زمان و امامت قائمۀ به او كيست؟ارزش را بايد برهانا دريابيم.هرچه قضيه مهم شد،به نسبت اهميت آن موضوع،مطلب هم مهم مى‌شود.اين داستان كه مى‌گويم با يك واسطه براى خود من نقل شده است. مرحوم حاج ميرزا احمد،پسر مرحوم آخوند براى من نقل كرد كه:مادر ما مريض شد (عيال مرحوم آخوند،مادر ميرزا مهدى،حاج ميرزا محمد و حاج ميرزا احمد)(مرحوم آقا زاده شخصيتى بود كه وقتى اجازۀ اجتهاد مى‌داد،همۀ مجتهدين نجف امضاء مى‌كردند)ما هرچه كرديم،نتوانستيم مادرمان را معالجه كنيم.به ما خبر دادند كه يك سيدى در نجف پيدا شده و رمل غريبى دارد.ما به سراغ او رفتيم كه پيدايش كنيم. در ايوان حضرت امير عليه السّلام بوديم كه سيدى از پله‌ها پايين آمد.فهميديم كه همان است. من و برادرم رفتيم مقابل او و من گفتم نيتى دارم. گفت نيت كن،تسبيح خودش را درآورد،طاق و جفت انداخت(مانند استخاره)سپس گفت:نيت شما راجع به يك خانمى است كه سرتاپاى او مرض است و سه روز ديگر خواهد مرد.ما مبهوت شديم.