حدّى بود كه در نانِ شب زن و بچّه خودش هم معطّل مانده بود امّا ايمان به خدا داشت.آدم مؤمن با كم و زيا

حدّى بود كه در نانِ شب زن و بچّه خودش هم معطّل مانده بود امّا ايمان به خدا داشت.آدم مؤمن با كم و زياد داشتن،خودش را گم نمى‌كند.اين مطلب،عقيده شخصى من است كه تا يك عملى «خالصاً لوجه الله» واقع نشده باشد در تاريخ نمى‌ماند.طلبه اگر براى خدا كار كند،مطالعه اش براى خدا باشد،درس دادنش براى خدا باشد،كمكش به مردم براى خدا باشد،مسلّم بدانيد كه سالها خدا آن را نگه مى‌دارد و نمى‌گذارد اسم اين آقا از بين برود. «أَحْلَى مِنَ الشَّهْدِ» مؤمن از عسل شيرين تر،از شيرينى جات شيرين تر است. «وَ أَصْلَدَ مِنَ الصَّلْد» مؤمن از سنگ سخت هم سخت تر است. «صَلد» سنگى خيلى سفت است. «لَا يَكْشِفُ سِرّاً وَ لَا يَهْتِكُ سِتْراً» مؤمن هيچ وقت سرّ را فاش نمى‌كند.چيزهاى سرّى را نبايد فاش كرد.بعضى چيزها از اسرار است جزو اسرار آل محمّد(عليهما السلام) است،بعضى از ذكرها،بعضى از بيانها،بعضى از معجزات.حضرت(ص) فرموده‌اند اينها را به هر كس نگوييد و بيان نكنيد.حضرت(ص) مى‌فرمايد:بعضى از معجزات و فرمايشات ما را همه جا نگوييد.بعضى ها ظرفيت ندارند و بى حرمتى مى‌كنند.بعضى از معجزات را كه مى‌خواهيد در مجلسها بگويد خيلى بايد احتياط كنيد. بعضى ها طاقت ندارند،بلند مى‌شوند و از پاى منبر مى‌روند.ممكن است كه حتّى از خدا هم زده شود،انسان در پيشگاه خدا مى‌ترسد. چرا اين صحبت را كردى،اين مجلس ظرفيت نداشت؟مگر اينكه بين خود و خدا زمينه را طورى بچينيم كه بتوانيم طرف را بباورانيم ولى كسى كه تازه اهل علم،شما بايد نمونه‌هاى امام(ع) باشيد.وجودتان نمونه وجود امام(ع) باشد يعنى وقتى امام معصوم(ع) شما را مى‌بيند بگويد:بارك الله،بارك الله؛فلذا حضرت(ص) مى‌فرمايد:مؤمن كسى است كه در حركتهايش خيلى نرم و ملايم و لطيف برخورد مى‌كند. انوار اخلاقی - 1